Thijs Veefkind (22): ‘Je hoeft geen superchristen te zijn om Zijn stem te horen’

“In 2015 moest ik van mijn vader met een neef mee naar Opwekking. Ik had niet zoveel met het geloof en was blij dat we op maandag weer naar huis gingen. Die dag woonden we de ochtenddienst in de tienertent nog bij. De preek ging over het verstaan van Gods stem en aan het eind van de bijeenkomst vroeg de spreker alle aanwezigen hun handen te openen en de ogen te sluiten. We moesten God vragen of Hij iets tegen ons wilde zeggen. Ik hoorde een stem: ‘Thijs, Ik wil dat jij met andere jonge mensen over Mij gaat spreken.’ Ik stond helemaal perplex en keek verbaasd naar mijn neef die naast me stond. Hij hoorde de stem niet.

Het moment dat ik Zijn stem hoorde was geen toeval: het was nodig

Dat moment veranderde mijn leven. De eerstvolgende zondag ging ik naar de jeugdleiders uit mijn kerk en vertelde wat ik had meegemaakt. Ik vroeg meteen wanneer ik kon beginnen. Toen pushte ik mezelf heel erg om maar te kunnen doen wat God van me vroeg. Maar eerst moest ik leren te vertrouwen en Hem Zijn werk te laten doen. Ik moest tijd in mijn eigen relatie met God stoppen. Een jaar later sprak ik voor het eerst voor een groep kinderen uit groep 8 en dat vond ik megagaaf.

Ik hoorde God nooit meer op dezelfde manier spreken. Nu doet Hij dat via de Bijbel en de mensen om me heen. Het bewuste moment dat ik Zijn stem hoorde, zie ik niet als toeval: het was nodig. Stel je open voor God en je zult Hem horen: daar hoef je geen superchristen voor te zijn.”

Ron van der Spoel (52): ‘Drie dagen later stond er een tekoopbord in onze tuin’

“De kinderen waren de deur uit en ik nam afscheid van mijn gemeente als predikant. Mijn vrouw en ik plaatsten onze volgende stap in Gods handen, maar na een tijdje kwam mijn ongeduld om de hoek kijken. In de zomer van 2018 maakte ik een gebedswandeling door het bos en vroeg ik aan God of Hij ons eindelijk duidelijkheid wilde geven in de vorm van een teken.

Eenmaal thuis, kreeg ik een telefoontje van een kennis uit Maastricht die ik al jaren niet meer had gesproken. ‘Bel Ron,’ ging er door zijn hoofd en hij vermoedde dat die gedachte van God kwam. Hij vertelde dat er ‘volwassen christenen’ nodig waren die konden meebouwen aan de kleine en kwetsbare protestantse gemeentes in Zuid-Nederland.

Als iets van God komt, merk je het vanzelf

Later die dag kreeg ik een mailtje van directeur Maarten Dees van Open Doors. Hij had vergelijkbare gedachtes en hetzelfde vermoeden als de kennis uit Maastricht en vroeg of ik de organisatie in België wilde helpen.

Diezelfde avond stond een ontmoeting met collega-predikanten op de planning. Tijdens de opening kwam een stuk uit Prediker ter sprake: ‘Wie steeds op de wind let, zal niet zaaien en wie steeds naar de wolken ziet, zal niet maaien.’ Als je denkt dat God iets van je vraagt, aarzel dan niet en ga ervoor, was de boodschap. Drie dagen later stond er een tekoopbord in onze tuin.

Ik hoorde God op allerlei manieren. Houd je ogen en oren open, want Hij kan ook tegen jou spreken. Maar ga er niet te krampachtig mee om: als iets van God komt, merk je het vanzelf.”

Tekst: Lukas ten Napel
Beeld: Willem Jan de Bruin