‘Bekrompenheid is niet per se iets christelijks, het is iets menselijks’
Leestijd: 5 minDoor Anne van Tricht - van Veen
Anne kreeg het benauwd van ‘de waarheid’ van christenen. Maar bij de ‘vrije denkers’ die ze ontmoette, stuitte ze op hetzelfde zwart-witdenken… Wat is er dan nodig om bekrompenheid te vermijden?
Bekrompen. Dat was wat ik van christenen vond. God bestaat, de hemel is voor ons en abortus is duivels. Geen discussie mogelijk. Ze wisten precies wat goed en slecht was, wat waarheid en leugen was, wat liefde was en wat niet. We waren met z’n allen dichtgetimmerd in een hokje van vastgeroeste overtuigingen. Benauwd kreeg ik het ervan. Jezus was een timmerman maar was dit zijn kunstwerk? Dichtgetimmerde mensen?
Door de jaren heen waren mijn ouders bij verschillende christelijke denominaties aangesloten, van gereformeerd tot evangelisch. In elke kerk was keer op keer iedereen ervan overtuigd dat zij de waarheid bezaten. Maar als iedereen dat dacht, wie had het dan echt? Ik begon sterk mijn twijfels te krijgen bij een wereldbeeld waarbij wij met ons clubje als enige ‘de Waarheid’ bezaten en de rest naïef en onwetend was.
