Een van mijn favoriete genezingsverhalen in de Bijbel is het verhaal dat begint bij Lucas 8:26. Het is het verhaal van de genezing van een man die door demonen bezeten was. Hij is uit de gemeenschap geworpen. Het is tegenwoordig niet trendy of populair om over dit verhaal te spreken, omdat het over demonen gaat. Maar ik kom uit een cultuur die gelooft in de kracht van ongeziene dingen. Het is niet zo raar voor ons.

De Bijbel vertelt ons weinig over deze door demonen bezeten man, behalve het feit dat hij uitgesloten was van de gemeenschap en hij werd bovendien vastgezet met ketens. Jammer dat Lucas hem zo heeft gedefinieerd, want ik wil zo graag meer weten over de man. Ik wil weten hoe hij opgroeide, wie zijn ouders waren, wat hem aan het lachen maakte, wat hem aan het huilen maakte. Ik wil weten wat er met hem is gebeurd toen hij opgroeide. Niet per se wat hij heeft gedaan, maar wat hem misschien is aangedaan. Ik wil weten wat zijn talenten waren, of hij introvert of extravert was, wat hij graag at. En ik zou willen weten wat hij het meest mist van thuis.

Thuis is heel belangrijk. Dat blijkt wel aan het einde van het verhaal. Jezus heeft de man genezen en zegt deze eenvoudige zin: ‘Ga terug naar huis en vertel alles wat God voor je heeft gedaan.' Keer terug naar huis, naar je volk, want ik heb ze weer tot jouw volk gemaakt. Ga terug naar huis, naar je gemeenschap, want ik heb je teruggebracht naar de gemeenschap. Keer terug naar huis als een geheeld mens, want ik heb je vernieuwd, althans volgens de standaardregels van reinheid.

Hij mag erbij horen

Twee belangrijke dingen over dit verhaal. Als eerste heeft Jezus gezorgd dat alles wat deze man officieel scheidt van de gemeenschap wegvalt. Alles wat zijn’ erbij horen’ zou kunnen beletten. Ze kunnen ervoor kiezen om hem uit te sluiten, maar dat is aan hen, niet aan God en niet aan Gods wet. Ze kunnen ervoor kiezen om hem te blijven marginaliseren, maar dat is aan hen, niet aan God en niet aan Gods wet. En ze kunnen ervoor kiezen om hem als minder dan of als een ander te zien, maar dat is aan hen, niet aan God en niet aan Gods wet.

Ten tweede instrueert Jezus hem om het verhaal van zijn verlossing te vertellen aan anderen. Hij zegt overigens niet hoe het moet. Ik kan me zo voorstellen dat de aanwezigheid van de man in de stad een groot deel van het werk zal doen. Wellicht zou hij Jezus graag volgen en aan Jezus’ voeten zitten, maar dat is niet wat hij moet doen. In plaats daarvan moet hij zijn verhaal vertellen: Maak bekend wat God voor je heeft gedaan. Vertel dat God je maker en je verlosser is. Laat zien dat God met je meegaat op je weg. Laat zien dat God je nederig en geaard houdt. Laat zien hoe God je blik richt op schoonheid, dat hij je hart naar het goede beweegt. Laat de mensen zien hoe God je herinnert aan je onderlinge verbondenheid en afhankelijkheid met de rest van de mensheid, en inderdaad, met de hele schepping. Laat ze zien hoe je erkent dat God je in een relatie heeft geroepen, ja, met God, maar ook met al het andere dat God heeft geschapen. Een relatie van eer en zorg. Een relatie tussen gerechtigheid en verbondenheid. Een liefdesrelatie.

Verklaar, misschien met woorden, maar misschien zijn ze niet nodig. Verklaar het met je lichaam. Laat je zien en wees aanwezig. Daag ze uit om jou te vertellen dat je er niet bij zou horen.

Opgeheven hoofd door de straten

Ik vraag me soms af wat er daarna gebeurde. Hoe ziet het eruit als iemand uit de gemeenschap wordt verstoten? En niet zomaar verstoten, maar vastgeketend. Steeds werd hij opnieuw vastgeketend, en dat alles in het openbaar. Zijn lijden was een spektakel, zoals de Twitter-video's van slachtoffers van politiegeweld en nieuwsberichten van immigranten zonder papieren. De littekens rond zijn polsen en enkels kunnen vervagen, maar hoe zit het met de littekens op zijn hart en zijn ziel?

Ik vraag me soms af wat er daarna gebeurde. Denk je echt dat de gemeenschap hem omhelsde als een hernieuwde man? Denk je echt dat ze zijn vergeten wie hij was, of hebben ze hem opnieuw gedefinieerd aan de hand van zijn ergste momenten? Denk je dat ze hem weer ontvingen aan hun tafels, bij hun kinderen, in hun heiligdommen, alsof hij rein was?

Ik wil zo graag geloven dat hij weer kon leven door de kracht van Jezus. De kracht die hem bevrijdde, de kracht die zei dat hij waardig en geliefd was en dat hij erbij mocht horen. Ik wil geloven dat hij de genade die hem was gegeven ook omarmde. Dat het de lege plekken in zijn ziel vulde en hij zijn wonden in kon smeren met goddelijke balsem. Dat hij zich weigerde te schamen, dat hij weigerde anderen pijn te doen, ook al was hem pijn gedaan. Dat hij weigerde uit te sluiten, ook al was hij zelf verbannen uit de gemeenschap.

Ik wil geloven dat hij met opgeheven hoofd door de straten van de stad wandelde, zo stralend als een kind van God zou moeten zijn, terwijl zijn lichaam een ​​getuigenis van verlossing is. 'Ga terug naar huis', zei Jezus, 'en vertel alles wat God voor je heeft gedaan.'

Je hoort er wel bij

Ik wil geloven dat ik hetzelfde kan doen. Ik wil geloven dat jij dat ook kunt. Ik zeg dit speciaal voor mijn broers en zussen van kleur, broers en zussen die queer zijn, een beperking hebben of een migrantenachtergrond. Voor hen die, om de een ​​of andere betreurenswaardige reden te horen hebben gekregen dat je er niet toe doet.

Maar je hoort er wel bij. Je hoort erbij omdat God heeft gezegd dat je erbij hoort. Gebruik de kracht van verbondenheid en het prachtige, zij het moeilijke verhaal dat je lichaam heeft gedragen, en herhaal de woorden van Jezus. 'Keer terug naar huis en verklaar hoeveel God voor je heeft gedaan.'

Ik kan niet zeggen hoe jouw verklaring of getuigenis eruit zal zien. Dat verhaal is van jou, geliefd kind van God. Laat je verhaal overlopen van genade, van zegen. Laat er geen schaamte in je woorden zijn. Laat liefde je drijfveer zijn, straal liefde uit, zoals Jezus liefde uitstraalde toen hij je zegende en verloste.  

Soms kijk ik terug op mijn leven en zie ik hoe ik mezelf heb laten definiëren door anderen. Was ik wel nuttig? Was ik het kind dat je in je groepsproject wilde, maar niet uitnodigde voor groepsfeestjes? Ben ik de meegaande Chinese Amerikaan die zo goed kan code switchen dat jij je op je gemak blijft voelen, die bij het stereotype past, die bijna onzichtbaar is? Ben ik het voorbeeld van een verzoenende queer met een aanvaardbaar huwelijk? En op die momenten hoor ik Jezus zeggen: ‘Ga terug naar huis en vertel alles wat God voor je heeft gedaan.’

Vrijmoedig leven en liefhebben

Vertellen wat God voor ons heeft gedaan, is vrijmoedig leven en liefhebben. Uitbundig, grenzeloos. Het is ook rusten in de kracht van Jezus 'genezing, onszelf koesteren in de schoonheid van Gods zegen, ons omgorden door het gezelschap van de Heilige Geest, en bedenken dat niemand hier op aarde de macht heeft om dat te marginaliseren.

Vertellen wat God voor ons heeft gedaan is niet het nastreven van wraak of vergelding, of degenen haten die ons iets hebben aangedaan. Of je aanpassen aan bepaalde eisen van mensen, omdat het aan hun behoeften voldoet. Het is wel: je laten vasthouden door anderen die ook geroepen zijn om dit verhaal te vertellen.

En wat als Jezus' instructie om naar huis terug te keren ook een oproep was om op gemeenschap te vertrouwen, hoe feilbaar en gebrekkig die ook kan zijn? Wat als Jezus de risico's erkende? En wat als Jezus ermee bedoelde dat je het verhaal net zo goed steeds aan jezelf zou moeten vertellen als aan anderen?
Hij wist dat de weg die voor je lag niet de makkelijkste zou zijn, dat verhalen vertellen moeilijk is. Maar verklaren wat God voor je heeft gedaan, is ook vasthouden aan de kostbare erfenis, de bevrijding, de liefde die je hebt gekregen waar ieder mensenhart naar verlangt. Dat is een cadeau voor jou, een gave van God.

Dit is een bewerking van de speech die Jeff gaf tijdens de Evolving Faith Conference afgelopen najaar. Hij is een van de oprichters van de conferentie. Wil je meer weten over Jeff? Kijk dan op zijn website of lees zijn boek Does Jesus really love me (alleen in het Engels verkrijgbaar). Je kunt Jeff ook horen in de Evolving Faith podcast: