Ik was getuige van moord. Anders kan ik het niet noemen. Plaats delict: de voortuin.
Ik sta in de keuken, wil gaan koken. ‘Kip kerrie’ staat er op het pakje: zelf kip en kerrie toevoegen. Ineens een enorm gekwetter van vogels. Een jonge merel, waarvan er zo veel in mijn tuin zitten en die normaal wat onnozel heen en weer hippen, is het slachtoffer. De daders zijn een paar soortgenoten die hem om onduidelijke redenen lynchen. Eén voor één vallen ze het weerloze vogeltje aan: met snavel stekend en met pootjes klauwend. Veren, bloed. Het slachtoffer incasseert machteloos de ene aanval na de andere. Ik kijk verbijsterd toe.
