Christa over Dodenherdenking: 'Die twee minuten hebben voor mij persoonlijk geen waarde'
Leestijd: 4 min
In 2016 besluit Christa Wongsodikromo haar profielfoto op Facebook te veranderen. Voor zich houdt ze een papier vast met de tekst ‘geen 4 mei voor mij’. Haar leven verandert van het een op het andere moment. Ze wordt overal herkend en kan niet meer alleen over straat zonder bedreigd te worden.
Christa (29) heeft een Surinaams/Javaanse achtergrond en is dus etnisch Indonesisch. Haar overgrootouders zijn ontvoerd uit Indonesië om op plantages in Suriname te gaan werken. “De generatie van mijn vader is opgevoed door hun opa en oma die uit Indonesië zijn geroofd. Wij dragen ook dat intergenerationele trauma.”
Haar geschiedenis heeft dan ook alles te maken met haar keuze om zeven jaar geleden een bericht op Facebook te plaatsen. Bij de foto schrijft Christa dat Dodenherdenking voor haar geen waarde heeft. “Het is allemaal symbolisch, maar hoe integreren we de boodschap van 4 mei in de samenleving? Er is nog steeds heel veel onwetendheid en er is geen educatie. Ik denk dat herdenken heel belangrijk is. Als we de bedoeling van herdenken niet heel het jaar door integreren, door bijvoorbeeld educatie, dan hebben die twee minuten voor mij persoonlijk geen waarde. Twee minuten per jaar is voor mij veel te weinig.”
