We verzamelen bij het Shalom Panorama. Ook dat nog, denk ik. Ik heb even weinig behoefte aan vrolijke jubelzangen over vrede. Het Shalom Panorama is ontworpen door één van de oprichters van Tearfund Nederland: Otto de Bruijne. In zijn scootmobiel ziet hij er kwetsbaar uit, maar hij vertelt met verve over het panorama: twintig grote panelen met schilderijen van zijn hand. Daarin verbeeldt hij het Bijbelse verhaal van vrede: over leren, bidden, dienen en verwachten. Eén paneel met een citaat uit Jesaja treft me: er zal een vredesweg zijn tussen Egypte en Assyrië. Geen muur, geen blokkade, maar een weg. Beelden spreken, foto’s met markante koppen van de kleurrijke bewoners van het Midden-Oosten: Joden, Arabieren, en de boodschap van het evangelie: vrede.

In alle waanzin en dood en verderf, verhard je ongemerkt en word je cynisch

Maakt dit het dat de knoop ontward wordt? Dat zou potsierlijk zijn. Maar even in dat panorama, dat vergezicht, voel ik zachtheid en hoop. In alle waanzin en dood en verderf, verhard je ongemerkt en word je cynisch. Dat moet je actief tegendenken, tegenvoelen, tegenbidden. Er bestaat ook zoiets als zachte kracht, zoals Natasja van Weezel dat noemt. Het Shalom Panorama verbeeldt en dat voel ik. 

De knoop zal er blijven zolang er Israëlische moeders zijn van wie de kinderen gegijzeld zijn door Hamas én zolang er Palestijnse moeders zijn die treuren om kinderen die zijn omgekomen. Misschien is het juist de zachte kracht die me die knoop zo doet voelen.

• 

  Column TimZingt: 'Een Afrikaanse uitvaart, het is even schakelen'

  Column TimZingt: 'Een Afrikaanse uitvaart, het is even schakelen'