Oké, de Tandenfee, daar is geen twijfel over mogelijk. Die is nep, een hartstikke grote show. Er zijn geen wezens met vleugels die ‘s nachts je kamer in vliegen en geld onder je kussen leggen als je tand eruit is. Dat is flauwekul. Dat doen moeders. Als ze het niet vergeten tenminste.  

Verkleed en nep

Maar die man met die cadeaus rond 5 december, dat vind ik een lastige. Want deze grote opgevoerde leugen is lastig te ontkennen. Ook al zeg je tegen zo’n lief schattig tweejarig kind dat ze verkleed zijn en dat het nep is, het geloven in de grote show gaat eigenlijk vanzelf. Ik moet eerlijk zeggen dat ook erg goed in elkaar zit.  

Wanneer ze horen dat Sinterklaas niet bestaat, gaan ze er dan ook van uit dat God niet bestaat?

Maar dan komt mijn angst als moeder; wat als ze het geloven in deze man met de rode mijter gaan vergelijken met het echte geloof. Wat gebeurt er wanneer ze horen dat Sinterklaas niet bestaat? Gaan ze er dan automatisch vanuit dat God niet bestaat? 

Wat is wijsheid?

Ik ga gebukt onder een tweestrijd hierover. Want wat is het juiste om te doen. Wat is wijsheid? 

Maar eigenlijk zijn volwassenen de enigen die deze twee zaken vergelijken met elkaar. Ik heb inmiddels enkele kinderen bruut van hun Sinterklaasgeloof afgebracht en nog nooit werd er door hen een vergelijking gemaakt tussen God en Sinterklaas.  

Zoals er een kind een keer zo mooi zei: “Sinterklaas zit in je hoofd en God zit in je hart.” 

Amy* (42) is moeder van zes kinderen; drie biologische kinderen en drie pleegkinderen. Ze schrijft regelmatig over haar gewoon bijzondere gezin.