‘Stof ben je en tot stof keer je terug.’ Kerkgangers over de hele wereld krijgen die woorden vandaag te horen terwijl er een kruisje van as op hun voorhoofd wordt getekend. Daarmee begint de vastentijd. 

Het klinkt onvriendelijk en een beetje onheilspellend. Zo is het niet per se bedoeld. De zin is meer een reality check. Als mensen zijn we soms geneigd om onszelf in het centrum van het universum te plaatsen. Maar dat zijn we niet. Ook zijn we soms geneigd om onze eigen problemen en prestaties eindeloos groot te maken. Maar dat zijn ze niet.

We zijn geneigd om onze problemen en prestaties eindeloos groot te maken

Alles wat we maken en ondernemen zal op een dag weer vervagen. Alles waarvoor we bang zijn, iedereen die ons angst inboezemt, zal op een dag heel klein blijken te zijn. Aan die waarheid mogen we onszelf vandaag herinneren. Met de bedoeling dat we erdoor leren relativeren. Dat we alles in perspectief leren zien: het perspectief van de eeuwig liefdevolle God. Die God is het middelpunt en eindpunt van alles. Naar Hem zijn we onderweg.

• 

  Zangeres Eline van Dijk kwam in een geloofscrisis: ‘Voor het eerst in mijn leven mocht er twijfel bestaan’

  Klik hier