
Gastcolumn jongerenwerker Rik
Leestijd: 3 min![]()
Beschaamd laat ze het verbrijzelde scherm van de tablet zien. “Ik wist gewoon niet meer wat ik moest doen”, mompelt de moeder. “In mijn boosheid heb ik hem kapot gegooid.”
We zitten in haar kleine, doorleefde flatje. Er zijn veel zorgen van alle kanten om deze moeder en haar kinderen. Ze heeft net verteld dat ze al maanden strijd heeft met haar dochter over haar tabletgebruik. “Ze werd altijd helemaal wild als ik dat ding afpakte”, zegt moeder. “Altijd maar strijd en altijd maar gedoe. Die tablet was de enige manier om haar stil te krijgen.”
Ik doe een dappere poging om te zoeken naar alternatieven: sporten, vriendinnen, hobby’s. De moeder hoort mijn relaas aan, maar wijst mij op de troosteloze omgeving, zowel binnen als buiten. “Online is het leven tenminste nog wat”, geeft haar dochter aan. En echt ongelijk kan ik haar niet geven.
Vaak, in loze momenten, wil ik even ontsnappen aan de realiteit van het leven dat soms zo lelijk en treurig is
Zelf worstel ik er ook mee. Mijn schermtijd neemt soms schrikbarende tijden aan. Mijn dochters worden veel te vaak blootgesteld aan mijn afwezige, door smartphone verlichte gezicht. Maar vaak, in loze momenten, wil ik even ontsnappen aan de realiteit van het leven dat soms zo lelijk en treurig is. Sinds kort heb ik een klein, fancy apparaatje dat mij helpt bij het weerstaan van de afleiding. Dat apparaatje kost vijftig euro, een astronomisch bedrag voor een gezin in de bijstand.
De tekst gaat hieronder verder.

“Hoe ging het na het kapotslaan van de tablet? Dat lijkt me best een heftige ervaring”, vul ik in. “Ja, het was echt even heftig”, antwoordt moeder. “En wat vind jij?”, vraag ik aan de tiener. Dochter haalt haar schouders op. “Ik was echt woedend, maar het is nu oké”, mompelt ze.
We hebben een gesprek over wat ze online allemaal deed en wat ze nu ook mist. Ze kan voor haar leeftijd heel goed aangeven wat de schaduwkanten zijn van de honger naar prikkels, het verdoven van gevoelens die niet prettig zijn en het constante online zijn. Ze is echt heel slim voor haar leeftijd. We concluderen dat we allemaal zo nu en dan willen ontsnappen aan het echte leven.
Ik was echt woedend, maar het is nu oké
Op TikTok was dochter wel geïnteresseerd geraakt in BookTok, waarbij boektitels worden gedeeld en getipt. Mijn ‘snelle mannen oplossingen’-brein springt aan. “Wat dacht je van de bibliotheek?” De wijk hier heeft een warme, huiskamerachtige bibliotheek met fijne mensen en goede boeken.
Via de gemeente en armoederegeling fixen we een gratis abonnement. “Zo kun je in het echte leven even ontsnappen op een manier die gezonder is”, geef ik aan. De puber in wording is nog niet helemaal overtuigd. “Wat moet ik dan gaan lezen?” “Heb je Mathilda van Roahl Dahl al gelezen”, opper ik.
