Daar komt nog bij dat jagen – wat de koning elk jaar nog doet op Het Loo – vandaag de dag sowieso not done is. Het werd altijd verdedigd met zinnen als “de populatie moet in stand worden gehouden,” maar dat kun je niet volhouden als je ziet hoe we de natuur in de rest van het land beheren. Ook het argument dat de persoonlijke levenssfeer van de koning beschermd moest worden blijkt niet afdoende; de minister is overstag.

Ik vroeg de koning afgelopen zomer hoe hij omgaat met kritiek. Na de omstreden aanschaf van zijn boot en zijn vakantie naar Griekenland in coronatijd was ik daar wel benieuwd naar. Willem-Alexander antwoordde dat je in zijn positie een olifantenhuid moet hebben. En Máxima voegde eraan toe dat ze blij is met de mediacode zoals die in Nederland geldt – in ruil voor privacy kunnen de media twee keer per jaar ongestoord foto’s schieten bij hen thuis of op een vakantieadres.

Een tijdje terug reed ik in de Amersfoortse binnenstad een klein stukje tegen het verkeer in. Niet netjes natuurlijk. De dag erna kreeg ik een mail van een onbekende die mij gezien had. Hoe kun je bij de EO werken en zoiets doen, was zo ongeveer de strekking van het bericht. Heel even ervaarde ik wat de koninklijke familie in het duizendvoudige beleeft. Ik geef het hun te doen.