‘Breinprofessor’ Erik Scherder gelooft heilig in optimisme. “Ik heb het dan wel over mild optimisme”, verduidelijkt hij, “en niet over extreem optimisme. Extreem optimisme betekent dat je onnodig veel risico’s neemt, omdat je denkt: het komt toch wel goed. Dat is niet realistisch en gevaarlijk.” 

Mild optimisme betekent volgens hem dat je vertrouwen hebt in het doel dat je wilt bereiken. “Je denkt eerder ‘waarom niet?’ dan ‘laat maar zitten’. Dat vertrouwen zorgt voor minder stress en een langer leven”, vertelde hij in een interview. Maar wat nu als er weinig positiefs is in je leven en je door een donker dal gaat, vanwege zorgen en tegenslagen? Hoe blijf je dan optimistisch? 

Extreem optimisme betekent dat je onnodig veel risico’s neemt, omdat je denkt: het komt toch wel goed

Positieve mindset

Kimy Ilic is ervan overtuigd dat je door pure wilskracht je mindset kunt veranderen en van een pessimist juist een optimist kunt worden. “Tijdens het dieptepunt van mijn leven, dat was eind 2019, had ik veel zorgen om de eetproblematiek van mijn zoontje en het onverwachte overlijden van mijn beste vriendin.” Kimy gaat door een zware rouwperiode. “Ik was na een tijdje helemaal klaar met al die somberheid, zorgen en depressie in mijn leven en wilde dat het anders werd. Ik wilde van pessimistisch optimistisch worden en nam mij voor geen negativiteit meer toe te laten in mijn leven. Ik sprak dit hardop uit en beweerde stellig dat het jaar 2020 anders – positiever – zou worden.” 

Tekst gaat hieronder verder.

Coronatijd

Het jaar 2020 werd inderdaad anders. Niet door haar eigen keuze, maar door de coronapandemie. “Ik was op zoek naar rust en kreeg dat meer dan voldoende tijdens het eerste coronajaar. Na alle ziekenhuisafspraken en overleggen voor mijn zorgintensieve zoon verlangde ik naar een lege agenda. Het was voor mij een uitkomst dat ik vanwege de coronamaatregelen moest thuiswerken en geen verplichte afspraken meer had.”  

Kimy kwam helemaal tot zichzelf en leerde wat echt belangrijk is in het leven. “Ik had nog nooit zoveel tijd met mijn kinderen doorgebracht en besefte hoe belangrijk het is dat ik er voor hen ben. Ze kwamen niet langer op de zoveelste plaats in mijn leven, maar stonden weer op nummer één. Ik besloot na de coronapandemie structureel minder te gaan werken, zodat ik er zoveel mogelijk voor mijn kinderen kon zijn.”  

Bevlieging

De mensen om Kimy heen dachten dat haar positieve mindset een bevlieging was. “Ze vroegen zich af hoe lang ik dit zou volhouden. Ik was ook best onzeker in het begin. Het ging met vallen en opstaan, maar uiteindelijk lukte het mij mijn negatieve gedachten om te zetten in positieve gedachten.” Hierbij heeft zij veel gehad aan de Ommetje-app van de Hersenstichting. “Ik installeerde deze in januari 2021 en heb inmiddels al 1260 ommetjes gemaakt. Ik raad het iedereen aan! Ik zit veel beter in mijn vel, ben vrolijker en heb ook meer energie.”  

Optimisme is als een rimpeling in het water; het breidt zich steeds verder uit

Kimy besloot zich niet langer blind te staren op de tegenslagen in haar leven, maar zich te richten op alles wat wél goed ging. “Ik heb een liefdevol gezin, een dak boven mijn hoofd, eten en kleding. Daarnaast ben ik omringd door lieve mensen. Als je dat gaat zien is er bijna geen ruimte meer voor pessimisme. Optimisme is als een rimpeling in het water; het breidt zich steeds verder uit.”  

Een halfvol glas

Sophie* heeft in haar tienerjaren te maken gehad met misbruik. Ondanks dat ze een rugzak vol trauma, pijn en verdriet meesjouwt, is ze altijd het zonnetje in huis. Overal waar ze komt, valt haar blijmoedige karakter op. “Bij mij is het glas altijd halfvol. Ik bekijk alles van de positieve kant. Op mijn werk sta ik hierom bekend. Een klant vroeg zich onlangs verwonderd af of ik alleen maar vrolijk en blij kon zijn.” Bijzonder als je bedenkt wat Sophie allemaal heeft meegemaakt in haar leven. Menigeen zou het lachen zijn vergaan. “Ik heb geleerd te kijken naar wat ik wél heb en niet naar wat ik níet heb.” 

Het misbruik in haar tienerjaren heeft diepe sporen nagelaten in Sophies leven. Dankzij therapie leerde ze hiermee omgaan. “Ik wil graag mensen helpen die hetzelfde hebben meegemaakt. Veel mensen denken na zo’n vreselijke gebeurtenis dat hun leven stuk is en dat het nooit meer goedkomt. Ik wil hun hoop geven en vertellen dat het leven wel degelijk weer mooi kan worden, ondanks de littekens die je de rest van je leven mee zult moeten dragen.”  

Ik vind het moeilijk om met mensen om te gaan die altijd klagen

Fysieke pijn

Sophie is ervan overtuigd dat ze nooit zo ver zou zijn gekomen zonder de hulp van God. “Ik ben dankbaar dat Hij mij elke dag opnieuw kracht geeft. Als ik niet in God had geloofd, zou mijn leven er totaal anders hebben uitgezien; waarschijnlijk had ik het dan opgegeven.” Sophie leeft namelijk niet alleen met pijnlijke herinneringen, ze heeft ook dagelijks fysieke pijn. 

“Ik heb fybromyalgie, waardoor ik altijd pijn heb in mijn bindweefsel en spieren. Dat valt niet mee, maar als ik mij op de pijn focus en de hele dag ga jammeren hoe zielig ik wel niet ben, wordt het alleen maar erger. Ik richt mij daarom liever op alle fijne dingen die er wél zijn en ben liever vrolijk dan sip. Des te moeilijker vind ik het om met mensen om te gaan die altijd klagen. Als je glas altijd halfleeg is, creëer je vanzelf een negatieve sfeer om je heen.”