Aan het eind van dat gesprek vroeg ik de specialist: 'Wat moet ik zeggen als de mensen vragen hoe het met me is. Ben ik ziek?' Op het eerste gezicht misschien een rare, domme vraag. Ik loop bij drie specialisten en dat is niet voor een griepje. Elke dag begin ik met een handvol medicijnen. Maar wat moet ik vertellen? De arts adviseerde mij te antwoorden dat ik 'onder behandeling' ben.

Die opmerking bleef bij mij hangen. 'Onder behandeling.' Het is helemaal waar wat hij zei. Al besef ik ook dat er kwalen zijn waar je nooit meer van afkomt. Maar ik ben nog steeds, al jarenlang, bij de artsen onder behandeling.
Geldt dat ook voor geestelijke kwalen? Van de ene heb je meer last dan van de andere. De ene overwin je, maar van de andere verlies je.
Maar halleluja, ik ben onder behandeling! Jezus is mijn geneesheer.

• Lees ook: Leven onder een bewolkte hemel

Terugkijkend roept het jaar 2019 veel emoties op. Er is veel gebeurd. Maar bij wie niet? Zegeningen kun je tellen, maar soms lijkt het aantal tegenslagen nog groter. Ik realiseer me dat er iets moois zit in het antwoord van de dokter. 'U bent onder behandeling.' Want het wordt heel verdrietig als de dokters tegen mij zouden zeggen dat ze niets meer voor mij kunnen doen.

God zal nooit zeggen 'Ik kan niets meer voor je doen'. Bij Hem blijf ik onder behandeling.
Dank voor alle liefde.
Dank voor uw gebeden.
Dank voor alle artsen.
Alle lof.

Mijn Jezus, mijn Redder