“Het is echt veel voor me,” bekent Fahishta. “Het moeilijkst is dat de moeders die me boze berichtjes sturen, niet zien wat er áchter de beelden op tv gebeurt. Veel mensen reageerden op de aflevering waarin Carlo mij zes uur slaap gunt, terwijl hij maar twee uur slaap heeft. Het klopt, op de dag dat deze aflevering werd opgenomen, had ik zes uur geslapen. Maar dat was die ene dag, het is niet zo dat dit voortdurend zo is. Ik was net terug uit het ziekenhuis, mijn gezin was nog maar kort compleet. Ik had me zorgen gemaakt over de kinderen. Joah was bij de geboorte bijna gestikt omdat de navelstreng om zijn nekje gewikkeld zat, Naila lag drie weken op de afdeling neonatologie en kort daarna werden achtereenvolgens Justice en Joah in het ziekenhuis opgenomen. Pas vlak voor de opnames waren ze weer thuis. Ik wilde mijn kinderen dicht bij me hebben om zeker te weten of ze nog ademden. De nachten ervoor sliep ik zo’n drie uurtjes, ik kon nauwelijks meer helder denken. Vlak voor de opnames stond ik onder de douche te huilen.

Ik hoop dat we als vrouwen elkaar steunen in plaats van elkaar af te breken

De haatberichten, ze maken me heel verdrietig. Ik zag deze serie als een cadeautje voor mijn kinderen, maar het heeft nu anders uitgepakt. Moeders hebben het sowieso al zwaar. Als vrouw wil je veel ballen hoog houden. Je wilt een goede mama, vriendin, buurvrouw, collega en partner zijn. En dat terwijl je weinig slaapt en je hormoonhuishouding in de war ligt. Die emoties kun je niet op je baby’s afreageren. En wie is dan de sjaak? De man, die weet hoe moeilijk je het hebt. Dat is de vader van de kinderen en hij heeft gezien hoe je bent bevallen. Die kent jouw journey.

Weet je, ik hoop dat we als vrouwen elkaar steunen in plaats van elkaar af te breken. We oordelen zo snel over elkaar. We dragen leven, we zíjn leven. Laten we elkaar helpen en met elkaar praten.”

Hieronder een greep uit de reacties.