
De hobby van de dominee
Leestijd: 4 minDoor Maarten Nota
Een sport voor waaghalzen. Zo kijken veel mensen naar kitesurfen. Voor ds. Pieter Kleingeld (57) is het vooral een manier om het hoofd leeg te maken. Zodra de wind aantrekt, staat de predikant uit Oegstgeest het liefst op het strand van Katwijk. "Sommige gasten springen vijftien meter hoog. Ik ben tevreden met vijf of zes meter."
Windsurfen deed hij al jaren, maar tijdens een vakantie op Texel sloeg de vonk voor het kitesurfen over. "Samen met mijn dochter heb ik vijf lessen gevolgd, maar het duurde nog wel even voordat ik er iets van bakte." De echte omslag kwam na zijn verhuizing naar Katwijk in 2014, toen hij aantrad als predikant van de NGK in Oegstgeest. "Tot die tijd voer ik vooral op vlak water, bij Oostvoorne. Katwijk aan Zee was een grote overstap. In het begin vond ik de golven soms echt heel hoog en krachtig. Inmiddels vind ik vlak water enorm saai.”
De voormalig predikant van Maassluis en missionair consulent voor de Nederlandse Gereformeerde Kerken spreekt zonder bravoure over zijn sport. Ook wil hij niet doen voorkomen dat je een topatleet moet zijn om te kunnen kiten. "Je moet een beetje buikspieren en sterke bovenbenen hebben. Daar zit de kracht. De kunst is om die om te zetten in snelheid. Maar ook op mijn leeftijd kun je prima een paar uur het water op."

Over de risico's praat hij al net zo nuchter. Natuurlijk kan het misgaan. "Als er fouten worden gemaakt, kan het heel snel heel erg fout gaan." Daarom gaat hij nooit alleen het water op, letten kiters op elkaar en zit het moderne materiaal vol veiligheidsvoorzieningen.
Zelf had hij in al die jaren alleen een knieblessure, al zag hij ook ernstiger ongelukken gebeuren. Toch wil hij het gevaar niet groter maken dan het is. "Ik zou niet willen dat mensen gaan denken dat deze dominee een extreem risicovolle sport beoefent."
Wat trekt hem dan zo aan? "Ik zoek niet zozeer het risico, maar de grenzen van mijn kunnen." Juist het samenspel tussen wind, golven en techniek fascineert hem. "Als alles klopt, werken de elementen met je mee. Doe je het fout, dan wordt het vechten."
Minstens zo belangrijk is de rust die het hem brengt. "Je kunt niet tobben, want de kant komt heel snel dichtbij en dus moet je wel ín het moment zijn. Sommige mensen zoeken de stilte in een klooster. Ik word stil op zee. "
Toch praat Kleingeld liever niet te veel over zijn hobby. Zijn hart ligt ergens anders. Sinds corona ziet hij zijn gemeente veranderen, met steeds meer christelijke of belangstellende gevluchte mensen uit onder meer Iran, Pakistan en Syrië. "Dat vind ik eigenlijk veel interessanter om over te spreken." Hun verhalen zijn vaak groot en schrijnend. "Af en toe moet ik daarom naar het strand."
Kitesurfen is voor hem geen doel op zich, maar een manier om ruimte te maken voor al die ontmoetingen. "Waarom ben ik dominee? Niet om het water op te gaan. Kitesurfen is een geweldige hobby, een privilege, maar daar gaat het uiteindelijk niet om."

