Editorial: Wat je van beren leren kan over genade
Leestijd: 3 minDoor Marieta van Driel
Lazarus-eindredacteur Marieta klimt af en toe in de pen om een gedachte te delen in een editorial. Dit keer: over Winnie de Poeh en Graceland.
Ik ben dit weekend op m’n plek gezet door een zachtgele knuffelbeer. Te gênant voor woorden eigenlijk. Ik ben waarschijnlijk niet de enige volwassene die dat is overkomen en zoals vaker voelt Disney dat feilloos aan. Dus mocht ik tijdens de film Christopher Robin in de spiegel kijken.
Christopher Robin is te groot geworden om te spelen en verzuipt in z’n verantwoordelijkheidsgevoel. Zozeer dat hij zijn gezin vergeet. En dan is daar zijn oude knuffelbeer, die hem herinnert aan een wijsheid die Christopher als kind helder zag: doing nothing often leads to the very best of something (nietsdoen leidt vaak tot het beste iets). Met dat nietsdoen wordt overigens bedoeld: genoeg tijd doorbrengen met diegenen van wie je houdt en die van jou houden. En je niet laten weerhouden door monsters als Woezels en Lollifanten die dat proberen te voorkomen.
