Een (k)ei van ons allemaal
Persoonlijk verhaal Marijke Steenbergen - Lunteren
Leestijd: 4 min
Ik ren het bospad hijgend omhoog. Het is een pittig klimmetje en twee van mijn hardloopmaatjes lopen voor me. Als ik bijna boven ben hoor ik ze verbaasd lachen en opgewonden praten. Zijn ze zo blij dat ze even kunnen rusten? Of zijn ze misschien verrast dat ik al boven ben? Maar dan zie ik het. Een ei. Een groot paars ei. Bovenop de enorme kei die ik zo goed ken.
Het Buurtbos in Lunteren
Het Lunterse Buurtbos kent een bijzondere geschiedenis. Het bos aan de oostkant van Lunteren, is te danken aan Notaris van den Ham en enkele andere welgestelde inwoners van Lunteren. De heren kochten eind 19e eeuw flink wat grond en in 1889 begon Van den Ham met de aanplant van bomen. Op eigen kosten, als een soort werkgelegenheidsproject. Het werd een groot wandelbos dat hij openstelde voor alle inwoners van Lunteren.
Toen hij overleed in 1912 bleek uit zijn testament dat hij het had geschonken aan de ‘Stichting Het Luntersche Buurtbosch’. In de taal van toen ‘…ten voordeele en ten nutte van het dorp Lunteren… ’ Sinds 1912 zijn dus alle inwoners van Lunteren eigenaar van het Lunterse Buurtbos. Dat is uniek: bewoners van een dorp die zelf boseigenaar zijn.
