‘Weten jullie nog dat jullie in 1984 in de dorpskerk in Lutjelollem van mij het liedje van de Goede Herder in het Fries (Franeker-tongval) vertaald hebben gekregen? Ik vroeg me af of jullie die nog hebben opgenomen?’

Of: ‘Beste Elly, weet je nog dat je na het concert in 1993 in Hupsel de cd Maskers Af hebt gesigneerd en dat je me toen zo hebt bemoedigd.’
Of: ‘Onze dochter (ondertussen 25 jaar) wil weten of jullie haar tekening uit 2001 nog in de keuken hebben hangen?’
Of: ‘Rikkert! Ken je me nog? 2013 kinderconcert in Roggel. Onvergetelijk hoe we toen hebben gelachen! Je kent me toch nog wel?! Groeten ook namens de vrouw.’

En niet een paar, maar echt honderden van dit soort berichten stroomden er voor mijn ogen binnen. Ik dacht: dat is de kracht van Elly en Rikkert. Het is meer dan muziek en prachtige teksten. Ze geven je het gevoel dat ze jou kennen en dat ze zich jouw herinnering ook nog herinneren. Dat jouw moment, hun moment is. 

Het maakte diepe indruk op mij en ik werd er een beetje weemoedig van. Hier stopt meer dan vijftig jaar herinneringen bouwen. Met een kleine brok in mijn keel keek ik naar hun zwanenzang. Het is mooi geweest. Wat rest, is de herinnering. Vanaf nu kun je op verjaardagen vragen: wat is jouw Elly & Rikkert-moment? Het staat garant voor mooie verhalen. Waarvan de vertellers in het kinderlijke geloof leven dat Elly en Rikkert het zich ook nog herinneren als de dag van gisteren.

Beeld: Eljee Bergwerff