De weergave van Spotify vereist jouw toestemming voor social media cookies.

Het is de laatste aflevering van de podcastserie Kerk en ik en in gesprek met Elbert concludeert Evert-Jan: ‘Het lichaam van de kerk wordt kleiner, er blijft maar een kleine groep over, maar daar hoeft je niet van in paniek raken. Het koninkrijk van God blijft doorgaan. Tegelijkertijd moeten we ook niet te snel genoegen nemen met een minderheidspositie. Dan slaan we de fase van kritische zelfreflectie over: ligt het misschien aan ons? Doen wij misschien iets niet goed?’

Profetisch tegengeluid

‘God denkt groot en dat is een kans voor de kerk’, vervolgt hij. ‘God is begaan met alle volken en de hele schepping. Kunnen wij als christenen niet het voorbeeld geven in dat goddelijk enthousiasme, in Zijn visie, Zijn vreugde? Over dat dit gewoon een hele mooie wereld is. Dan reduceren wij het evangelie niet tot navelstaren, maar denk je breder. Als de kerk nu eens de ramen open durft te trekken, dan laat je een profetisch tegengeluid horen. God geeft de wereld niet op. Hij is bezig met een plan dat de hele wereld aangaat.’

Kerst, meer dan de geboorte van Jezus

‘Met kerst zingen we over vrede op aarde en worden we teruggeworpen op de gedachte: zoals het nu is, hoort het niet. Kerst is niet alleen de geboorte van Jezus, we staan ook stil bij waarom er een kind moest komen. We worden stilgezet bij het feit dat onze geest meer schoonheid ziet dan onze fysieke ogen ons laten zien. En dat krijgt met Jezus betekenis. Kerst zegt: de hemel geloof het al. Onder leiding van dit kind gaat die vrede er komen. Een paar herders zien het, de wijzen. Durven wij het ook te zien? Durven wij zo groot te denken?'