Lamentations of Judas is een merkwaardige productie: deels Bijbelverfilming, deels documentaire over getraumatiseerde ex-soldaten. In Pomfret zijn namelijk veel Angolese mannen ondergebracht die in de jaren zeventig en tachtig door het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime werden ingezet om te vechten tegen hun eigen landgenoten. Nog altijd worden de oud-strijders door veel zwarte Afrikanen beschouwd als verraders. Regisseur Gerrets besloot deze – veelal christelijke – mannen het verhaal van Jezus en Judas na te laten spelen in de hoop hen aan het denken te zetten over hun eigen daden. In de film worden de dramascènes afgewisseld met interviews met de soldaten.

Pijnlijke getuigenissen

Het is eerlijk gezegd een wat vergezochte vertelvorm, en dat maakt de film aanvankelijk nogal taai. Toch loont het de moeite om te blijven kijken, want de parallellen tussen het verhaal van Judas en dat van de soldaten worden steeds evidenter. En de pijnlijke getuigenissen van de mannen maken diepe indruk. Sommigen lijken nooit eerder zo over het verleden te hebben gesproken. Er is veel ontkenning, maar ook diep berouw, en bovenal veel pijn en verwarring. Veel soldaten werden geronseld toen ze tieners of zelfs kinderen waren. In hoeverre zijn zij verantwoordelijk te houden voor hun gruweldaden? En geloven ze nog in zoiets als vergeving, verzoening?

Bekijk de trailer van 'Lamentations of Judas'