Zijn allereerste ontmoeting met de vervolgde kerk vergeet Simon nooit meer. Hij was naar Jordanië afgereisd om een gesponsorde marathon te lopen voor Open Doors. Een paar dagen voordat de hardloper aan zijn prestatie begon, sprak hij een klein groepje gevluchte christenen uit Irak. Een van hen heette Ahmad. “Toen IS zijn stad binnenviel, moest hij kiezen: zweer je geloof in Jezus af, of vertrek,” vertelt Simon Ahmads verhaal. “Hij besloot trouw te blijven aan zijn geloof, liet alles achter – een mooi huis, een goede baan – en belandde in een overvol vluchtelingenkamp in Jordanië. In zijn ogen zag ik onbeschrijfelijk veel pijn en wanhoop. Maar toen ik hem vroeg naar zijn geloof in Jezus, begonnen zijn donkere ogen plotseling te twinkelen: Jezus was belangrijker dan alles wat hij had achtergelaten.”

Jezus was belangrijker dan alles wat hij had achtergelaten

Kostbare lessen

Simon valt even stil. Dan vervolgt hij: “Eenmaal terug in Nederland besloot ik zijn verhaal en alle andere kostbare lessen van de vervolgde kerk niet voor mezelf te houden. Ik werkte op dat moment als boekhouder bij Open Doors, en daar vroegen ze of ik als spreker het land in wilde gaan. En nu heb ik ook een boek geschreven. Spreken en schrijven: het is allebei ver buiten mijn comfortzone, maar ook ontzettend tof om te doen.”

Welke les uit de vervolgde kerk wil je graag doorgeven?
“Vervolgd of niet: we maken samen deel uit van één wereldwijde kerk. Ik hoop dat de lezers dat mogen beseffen als ze mijn boek lezen. Als de kerk in Irak in de fik staat, kunnen we hier in Nederland niet voortkabbelen alsof het ons niet raakt. De Bijbel leert ons dat gelovigen samen één lichaam vormen: we mogen ons lijden en onze vreugde delen. Maar dat lukt alleen als je ook wéét hoe het met onze broers en zussen in Noord-Korea gaat.”

• Lees ook: Anne-Mar Zwart lanceert podcast 'Willen jullie geen kinderen?'

Hoe kun je iets voor vervolgde christenen betekenen?
“Ik bid al jaren voor een christen die gevangenzit in Iran. Zijn naam staat op een boekenlegger in mijn bijbel. Als ik zijn verhaal op me in laat werken, ervaar ik af en toe echt zijn verdriet. Dat je iemands last kunt overnemen, heb ik zelfs aan den lijve ervaren bij een marathon langs de Noord-Koreaanse grens in Zuid-Korea. Mijn hardloopmaatje Haaye had last van zijn knie en kon op een gegeven moment alleen nog maar strompelen. Nadat we verschillende keren hadden gebeden voor genezing, bad ik tot mijn eigen verrassing of ik een deel van zijn pijn mocht overnemen. En warempel: in de daaropvolgende kilometers begon ik mijn linkerknie te voelen, terwijl Haaye steeds minder klachten had. Voor mij was dit een bevestiging dat bidden écht verschil kan maken.”