'Het vergeten bombardement van Nijmegen staat in mijn geheugen gegrift'
Theo van Meurs (93) vertelt over 22 februari 1944
Leestijd: 3 minDoor Miriam Duijf
Op dinsdagmiddag 22 februari 1944 veranderen Amerikaanse bommenwerpers het centrum van Nijmegen in een brandende puinhoop. Bijna 800 mensen komen bij dit vernietigende bombardement om het leven.
Die dag in februari van 1944 begon als elke andere dag. Het was een koude, winterse dag. De zon scheen fel en Theo van Meurs, destijds 12 jaar, fietste samen met zijn vriendje nietsvermoedend door de vrieskou naar school.
Plotseling begonnen de sirenes te loeien. “Het geluid was angstaanjagend,” vertelt Theo. “We wisten dat we als de bliksem naar de schuilkelder moesten. Dat lukte. Toen het sein ‘veilig’ werd gegeven, renden we snel weer naar buiten, de straten op. Ik herinner me nog hoe we daar stonden, ik en mijn vrienden, kijkend naar de lucht. En toen zagen we de vliegtuigen ineens opnieuw heel laag overvliegen. Het was een onheilspellend gezicht.”
