In het boek blikt de Amerikaanse zakenman J.D. Vance terug op zijn jeugd in een arm, wit, disfunctioneel gezin in Ohio en Kentucky. Vance’ familie bestaat uit typische ‘hillbillies’ – christelijk, trouw, maar ook gehard en gedesillusioneerd. Typische Trump-stemmers dus.

In de verfilming die nu in de bioscoop verschijnt (en binnenkort op Netflix) speelt de politieke dimensie van het verhaal geen expliciete rol. Regisseur Ron Howard (bekend van degelijke Hollywooddrama’s als Apollo 13 en A beautiful mind) richt zich puur op menselijke emoties, familiebanden en de volwassenwording van de hoofdpersoon.

Als we J.D. (gespeeld door Gabriel Basso) ontmoeten, is hij rechtenstudent aan de chique Yale-universiteit, waar hij met zijn arme achtergrond maar moeilijk kan aarden. Dan belt zijn zus met de mededeling dat hun moeder (Amy Adams) in het ziekenhuis is opgenomen na een overdosis heroïne. J.D. rijdt halsoverkop terug naar huis. Intussen krijgen we flashbacks te zien van zijn jeugd, waarin liefde en geweld elkaar afwisselden.

Het is al met al een vrij ruw, soms wat melodramatisch verhaal, met veel geruzie en gescheld. Maar tegenover de heftige momenten staan ook hoopvolle scènes, die mooi aantonen hoe weerbaar mensen kunnen zijn. Vooral de band tussen J.D. en zijn grootmoeder is ontroerend. Deze ‘Mamaw’ (prachtig gespeeld door Glenn Close) lijkt in eerste instantie bikkelhard, maar is ten slotte de enige die zich echt over J.D. ontfermt.

Zo biedt Hillbilly Elegy een genuanceerde blik op een groep mensen waar veel vooroordelen over bestaan – in die zin zou je de film toch ook subtiel politiek kunnen noemen.

Bekijk de trailer van 'Hillbilly Elegy'