“Het kwam eigenlijk als een heel mooi avontuur op mijn pad. Ik liep al langer rond met de wens om naar het buitenland te vertrekken. Ondanks mijn fijne leven in Nederland, vroeg ik me af of de plek waar ik woonde werkelijk bij mij paste, wat betreft omgeving, land en cultuur. Toen kwam de kans om voor een jaar als au pair bij een Nederlands-Australisch gezin te werken in Oberägeri, een plaats in het Zwitserse kanton Zug. Dat voelde meteen goed.

In het begin was het heel erg wennen. Je gaat ineens wonen bij mensen die je helemaal niet kent. Bovendien is de cultuur ook heel anders, net als de taal: ze spreken daar Zwitsers-Duits. Maar ook kleine dingen – zoals de vraag of je op de weg of de stoep moet fietsen – waren voor mij onbekend. In de eerste weken was ik vooral op mezelf aangewezen en dat besef was heel confronterend.

De kerkgemeenschap voelt echt als een familie

Wat mij heeft geholpen, is de kerk hier. Die voelde al snel als een plek waar ik welkom was, waar ik mezelf kon zijn en mensen kon leren kennen. Het vertrek naar Zwitserland heeft me afhankelijker gemaakt van God. Door dit avontuur ontdekte ik hoe ik op Hem kan vertrouwen, ook wanneer ik het onbekende tegemoet ga.

Op dit moment woon ik al een paar jaar in Zwitserland en werk ik niet meer als au pair, maar in het restaurant van een hotel. Daarnaast verzorg ik de decoratie en styling van het interieur. Het contact met de gasten vind ik heel leuk en in het decoreren kan ik goed mijn creativiteit kwijt. Ook doe ik veel voor de kerk: ik ben hoofdleider van de jeugdgroep, zing in de band en neem deel aan een kring. De kerkgemeenschap voelt echt als een familie. Ten slotte ben ik veel buiten te vinden, want ik geniet erg van de natuur: wandelen door de bergen en zwemmen in de meren vind ik heerlijk om te doen.

• 

  Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!

  Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!

Ondanks het fijne leven dat ik hier heb, mis ik wel mijn familie en vrienden. Of het nu gaat om kleine dingen – zoals een verjaardag – of grote momenten – zoals de geboorte van een neefje of nichtje: ik mis het om erbij te zijn. Wel ga ik met feestdagen en bruiloften naar Nederland en komen familie en vrienden steeds vaker hiernaartoe.

Of ik ooit nog in Nederland wil wonen, weet ik niet. Dat hangt af van een eventuele partner, mijn familie in Nederland, en vooral waar God mij wil hebben. Toen ik net in Zwitserland woonde, dacht ik: hier ga ik nooit meer weg. Het is hier prachtig. Maar het is hier niet altijd gemakkelijk. Je bent erg op jezelf aangewezen, en ik heb nog geen vast toekomstplan. Voor nu ben ik blij dat ik het avontuur ben aangegaan en het heeft mij zo veel gebracht: nieuwe mensen, ervaringen en een diepere relatie met God. Ik heb geleerd om te vertrouwen dat het goed komt, waar ik ook ben.”

Tekst: Laura Hooijer

• 

  Eén middag veranderde alles: Bart liet Utrecht achter voor een nieuw leven in de Bourgogne

  Klik hier