Zo heb ik – ik heb het weleens vaker gezegd – zonnepanelen op mijn huis laten leggen en scheid ik mijn afval zo goed mogelijk. Ik probeer groen te zijn. En ik ben blij dat de overheid u en mij daartoe stimuleert.

Toch denk ik dus steeds vaker: ik ben wel groen, maar niet gek. Vorige week bijvoorbeeld, toen de Europese Commissie plannen lanceerde om Europa te vergroenen. Prima dat de EU ons ook stimuleert te vergroenen, het is immers een internationaal probleem. Maar onderdeel van die plannen is om de Europese Commissie meer macht te geven, zodat ze landen kunnen dwingen zich groen te gedragen. Dat vind ik gek. We hebben democratische spelregels afgesproken in Europa over de verdeling van macht en zo. Gaan we die ineens wijzigen? Lijkt me niet.

Ook gek: bij die presentatie mocht Greta Thunberg spreken, de Zweedse schoolstaker die door velen als een klimaaticoon wordt gezien. Eregast, werd ze genoemd. Waarom spreekt een activist bij de presentatie van politieke plannen? Ik weet niet wat de commissie bezielde om haar als enige Europese burger zo’n podium te bieden. Gek. Gelukkig maakte ze een paar uur later gehakt van de plannen van de commissie.

Het lijstje met ‘gekke dingen’ is gemakkelijk uit te breiden. De Volkskrant schreef onlangs bijvoorbeeld een overtuigende analyse waaruit bleek dat veel onderzoek over de gevolgen van de opwarming van de aarde gebaseerd is op veel te sombere scenario’s. Vind ik gek. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Groen is wenselijk, prima en nodig. We moeten (en zijn) aan de slag (met velen). Maar nuchter blijven en normaal blijven doen lijken me heel belangrijk. Wel groen, niet gek.