“Toen ik stageliep als predikant in Alphen aan de Rijn sloot iemand een keer een vergadering af met het avondgebed van Maarten Luther. Ik vond het gelijk heel mooi. Ik was sowieso altijd heel erg bezig met gebeden, gedichten en Psalmen, maar dit gebed van Luther had ik nog niet eerder gehoord. Wat ik mooi vind is dat het klein begint. Vanuit daar is het eigenlijk een soort steen die je in het water gooit waardoor er steeds wijdere kringen zichtbaar zijn. Het begint bij vandaag, maar het kan uiteindelijk ook aan het eind van je leven gebeden worden.”

Overgave

“Voor mij zit er overgave in dit gebed. Het kan allemaal nog zo shit gaan in je leven en nog zo moeilijk zijn, uiteindelijk is deze dag voorbij en kunnen we er niks meer aan veranderen. En hoe het morgen zal zijn, daar kunnen we ook niet zoveel aan veranderen, behalve ons eigen gedrag. En dan de wetenschap dat God erbij is en bij je staat. Dat is voor mij wel heel belangrijk.”

Een gevoel van verbondenheid

“Ik heb dat ervaren rond het overlijden van mijn ouders. Dat zat ‘m voornamelijk in de mensen die om je heen gaan staan en bij je zijn, ook in de kerk. Daar ervaar ik Gods hand in. Mijn moeder was 52 toen ze overleed, mijn vader 59.”

“Toen mijn vader op sterven lag en mijn zusje bij hem aan waken was, luisterde ze naar dit gebed van Luther, op muziek gezet door Joseph Rheinberger. Mijn zusje is zelf niet meer kerkelijk, maar op Facebook zette ze een linkje naar een koor dat dit gebed zong. Dat raakte me heel erg. Dat gebed ging dus al een tijdje met me mee en het was zo passend bij dat moment. Het zorgde voor een gevoel van verbondenheid met mijn zusje die daar bij mijn vader in de ziekenhuiskamer in Ede zat, terwijl ik thuis in Zutphen zat met mijn gezin.”

God, waar bent U?

“Toen mijn moeder ziek werd, ben ik wel een tijd boos geweest op God. Mijn moeder heeft heel veel depressies gehad. Eigenlijk ging het net weer een stukje beter met haar en had ze plezier in het leven, toen ze borstkanker kreeg. Dat was zodanig gevorderd dat er niet al te veel meer aan gedaan kon worden. Ik had toen meer met Psalm 42 waar staat: ik zoek naar God, waar bent U? Ik denk niet dat Hij of Zij zich voor mij verstopt hield, het was meer gewoon dat ik Hem niet kon vinden op dat moment.”

Gewoon rechtdoor gaan

“Mijn leven was ook wel heel druk, dus de eerste jaren na het overlijden van mijn moeder stond ik vooral in de overlevingsstand. Ik ben zo iemand die dan maar door blijft ploeteren. Gewoon rechtdoor gaan, dan komen we vanzelf weer bij de oase. Later kijk ik dan terug en zie ik dat ik gelukkig niet alleen was. Ik denk dat dit gebed daarin helpt. Je hebt natuurlijk altijd momenten van beproeving, of je nou ziek bent of iemand verliest of in isolatie zit. Dan is het goed dat dit gebed woorden geeft om dat te doorstaan. Dat je de moed niet laat zakken, maar verdergaat.”