Drie en een half jaar geleden verliet Israel van Dorsten de boerderij van zijn vader in Ruinerwold. Zijn jeugd werd gedomineerd door zijn vader, die ervan overtuigd was dat hij de messias was. In Israels hoofd was God in die periode permanent aanwezig. “Mijn vader zei dat hij mijn gedachten kon lezen, en ik geloofde dat. Ik durfde dus geen foute gedachten, twijfel of ongeloof toe te laten.”

Sinds zijn vertrek uit de boerderij heeft Israel zijn eigen weg moeten vinden. God is uit zijn hoofd verdwenen, maar Israel houdt de mogelijkheid open dat er een God bestaat.

Pleeggezin

Israel werd na zijn vertrek uit de boerderij in Ruinerwold opgevangen in een pleeggezin in Friesland. “Deze mensen waren gelovig, dus dat vond ik in het begin wel heel spannend. Ik had door mijn vader een enorm negatief beeld van christenen gekregen. Maar mijn pleegouders probeerden mij niets op te leggen, er was totaal geen dwang. Ik zag dat zij juist goede dingen uit hun geloof haalden."

Ongemakkelijk

De confrontatie met zijn vader wil en kan Israel voorlopig niet aangaan. Een oprechte schuldbekentenis van zijn vader zou heilzaam zijn, maar Israel verwacht niet dat het ooit zover zal komen. "Op dit moment is mijn vader fysiek niet eens in staat om een gesprek te voeren. Ik zou hem graag willen vertellen hoe ik erin sta, maar het voelt heel ongemakkelijk omdat hij niet kan reageren. Daarnaast ben ik niet klaar om om te gaan met alle gevoelens die bij zo'n confrontatie komen kijken."

• Lees ook: 'de jongen uit Ruinerwold' vond een thuis in Friesland