Enkele maanden geleden mailde hij me met de vraag of hij de drukproeven van een boek mocht mailen. En misschien dat ik dan ook een aanbeveling voor op het boek wilde schrijven... Nu ben ik daar niet zo van, van de aanbevelingen. Journalisten horen vragen te stellen in plaats van aanbevelingen te doen, vind ik. Dat gevoel werd versterkt na het lezen van het boek, dat de naam Afvallige heeft gekregen. Joram beschrijft dat hij van plan was een islam-kritisch boek te schrijven. In de loop van het schrijfproces veranderde hij echter drastisch van mening: hij besloot moslim te worden.

Ik ben na lezing van het boek een paar dagen van slag geweest. Hoe kun je voor Mohammed kiezen als je Jezus kent? Jezus die de perfecte mens was, en ook nog eens God, of een aardse machthebber als Mohammed met alle lelijke kanten van dien. Macht maakt vrijwel niemand mooier. Om maar te zwijgen van een flink deel van Mohammeds radicale volgelingen, die je toch iedere lust tot sympathie voor die godsdienst ontnemen.

Joram zegt dat hij Jezus niet heeft ingewisseld, want Jezus komt ook voor in de islam. Hij heeft Mohammed erbij gekregen, vindt hij. Je moet ze ook niet vergelijken, Jezus en Mohammed, want Mohammed is net als Mozes een aardse leider. En al die uitwassen die we vandaag de dag zien, dat zijn inderdaad uitwassen en niet de islam zoals die is bedoeld, meent Joram.

Rest het antwoord op de vraag waarom we dit in mijn ogen verdrietige verhaal uit wilden zenden. Jorams overstap is een feit en dat verhaal zou sowieso naar buiten komen. Waarom zouden we dan onze vragen niet met de nodige geprangdheid aan hem voorleggen?
Leuk is het allemaal niet. Maar reden om het weg te moffelen is er ook niet: het christendom is immers de godsdienst van de vrijheid. Zelfs de vrijheid om dat christendom vaarwel te zeggen.

NieuwLicht

Bekijk hier de aflevering van NieuwLicht, waarin Joram van Klaveren over zijn bekering tot de islam vertelt.

Hoofdbeeld: Shutterstock