Veel Bijbeluitleggers leggen een link tussen het breken van het brood in dat huis en de viering van het avondmaal, vandaag de dag, in geloofsgemeenschappen.
God verlangt naar ‘gemeenschap’ met ons. De verbinding tussen Hem en ons staat onder druk, sinds de zonde in de wereld kwam. Jezus herstelt dit met zijn offer, zijn lijden, sterven en opstaan. Maar Hij wil verder gaan dan in persoon tweeduizend jaar geleden op aarde rondlopen: Hij wil als het ware ons geestelijke voedsel zijn, ook nu. Jezus doet dit door de tekenen van brood en wijn. Het gaat dan om ‘herkenning’, zoals bij de Emmaüsgangers. In brood en wijn zien we heel concreet wat Jezus voor ons deed. Het wordt tastbaar en zichtbaar: je kunt zijn liefde voor jou als het ware proeven.

Jezus wil verder gaan dan in persoon tweeduizend jaar geleden op aarde rondlopen

Jezus werd onttrokken aan hun blik. Er vindt een mysterie plaats dat ons bevattingsvermogen te boven gaat. De Emmaüsgangers hadden Jezus leren kennen als een fysiek persoon die ze konden aanraken. Maar Jezus wil méér zijn dan dat. Henri Nouwen zegt er het volgende over: “Hij wil ook in hen leven. In ieder van ons, in welke tijd of plaats ook.” Het klinkt wat stevig maar het is zo mooi, als Nouwen zegt: “Ja, ze waren bij Hem gebleven en hadden aan zijn voeten gezeten; ja, ze waren zijn discipelen geweest, zelfs zijn vrienden. Maar ze waren nog niet in volledige gemeenschap met Hem getreden. Zijn lichaam en bloed en hun lichaam en bloed waren nog niet één geworden. In veel opzichten was Hij nog steeds de ander, degene die hen voorging en hen de weg wees. Maar als ze het brood eten dat Hij hun geeft en ze Hem herkennen, is die herkenning een diep spiritueel bewustzijn dat Hij nu in hun diepste wezen woont, dat Hij nu in hen ademt, in hen spreekt, ja, in hen leeft. Als ze het brood eten dat Hij hun aanreikt, wordt hun leven getransformeerd in zijn leven. Zíj leven niet meer, maar Jezus, de Christus, leeft in hen.”

Wat een belijdenis, een week na Pasen! Geldt dit ook voor jou?