Ik woonde in januari een online lezing bij van Elizabeth Gilbert, de schrijfster van o.a. Eat, Pray, Love. Die bestseller gaat ook over iemand die de wereld over reist om tot bloei te komen als mens en uiteindelijk het geluk vindt op Bali. Maar in die lezing vertelde Gilbert een verhaal dat daar eigenlijk een beetje haaks staat op die grootsheid van wereldreizen en dat verraste me.

Ze beschreef hoe ze op een dag veel te vroeg in een stad aankwam waar ze een lezing zou geven. Om de tijd te doden, besloot ze de buurt te verkennen. En terwijl ze rondliep zag ze opeens een man op ladder die iets aan het repareren was. Erg steady stond hij niet, de ladder wankelde vervaarlijk. Daarom besloot ze om de ladder vast te houden en zo tegenwicht te bieden.
Drie kwartier lang hield ze de ladder vast tot de man weer naar beneden kwam. Al die tijd had hij niets gemerkt en Elizabeth liep weg voordat de man haar kon opmerken. ‘Ik dacht toen: Wat als dit het doel van mijn leven is?’, zei ze. ‘Wat als dit het was? Dat ik alleen maar op aarde ben om te voorkomen dat deze man zou vallen?’ En ze vertelde hoeveel lucht deze gedachte haar gaf en hoe het de druk om te presteren wegnam.

Ik moet eraan denken als ik de dagteksten van vandaag lees. Daarin gebruikt Jezus het beeld van een druivenplant en zegt:

Ik ben de ware wijnstok en mijn vader is de wijnbouwer. Iedere rank aan mij die geen vrucht draagt snijdt hij weg en iedere rank die wel vrucht draagt snoeit hij bij opdat hij meer vruchten draagt.

Ik merk dat ik tijdens het lezen vooral bezig ben met dat vrucht dragen. Dat is wat blijkbaar bij mij blijft hangen. Nu is dat niet zo gek: daar wordt in onze tijd nogal de nadruk op gelegd. Al bij mijn 15-jarige dochter op school gaat het om goede resultaten zodat je later een goede baan zult hebben. Succesvol zijn is belangrijk. Ik herinner me nog een preek in de jeugdkerk die ik als twintiger organiseerde, waarin de spreker ons opriep om de beste in ons vakgebied te worden of de beste op sportgebied. Juist als christen konden we daarin dan iets van ons geloof laten zien.

Met een focus op de grootte van de vruchten vergeet je hoe die vruchten eigenlijk ontstaan. Zonder druivenplant zijn er geen ranken die vrucht kunnen voortbrengen. Het staat of valt met de verbinding. Jezus zegt verderop in het tekstgedeelte niet voor niets:

‘Blijf in mij, dan blijf ik in jullie. Een rank die niet aan de wijnstok blijft, kan uit zichzelf geen vrucht dragen.’

Wat is uiteindelijk mijn diepste motivatie om resultaten te bereiken? Zijn dat de vruchten waarmee ik wil pronken? Of wil ik Jezus navolgen en alles waar hij voor stond en ontstaan er dan vanzelf vruchten?

Ik kon wel wat met dat verhaal van Elizabeth Gilbert, dat even de focus van grootste prestaties haalt. Vrucht dragen zit niet per se in grootste dingen. Vrucht dragen is liefde, geduld, zachtmoedigheid, vriendelijkheid en goedheid opbrengen om bijvoorbeeld te voorkomen dat iemand van een ladder valt. Ook al word je helemaal niet opgemerkt.  

Ik wens je vandaag een vruchtbare dag, vrede en alle goeds!

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.