“Ik heb de afgelopen jaren veel verdrietige dingen meegemaakt. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik anders in het leven ben gaan staan”, begint Letty haar verhaal. “Toch kies ik ervoor om dankbaar te zijn voor elk mooi moment. Dingen die ik als heel normaal beschouwde, zie ik nu als reden om extra van te genieten.”
In 2012 werd haar moeder ziek. “Mijn moeder ging met vage klachten naar de huisarts, maar al gauw werd duidelijk dat zij uitgezaaide eierstokkanker had. Een sluipmoordenaar, want dit komt meestal pas openbaar als er in een vergevorderd stadium klachten optreden”, weet Letty nu. “Mijn moeder stierf nog geen jaar later op zevenenvijftigjarige leeftijd.”

Genetisch onderzoek

Eén van de zussen van Letty - zij komt uit een gezin met acht kinderen - wilde na het overlijden van hun moeder een gen-onderzoek laten doen om uit te sluiten of het om het BRCA-gen ging. “Zelf vond ik dat in de eerste instantie een beetje onzin, want de kans dat het inderdaad om het BRCA-gen zou gaan was ongeveer vijf procent.” Toch liet ook Letty zich testen. “De uitslag van het gen-onderzoek liet maanden op zich wachten.” Op een dag viel de brief eindelijk op de deurmat en Letty opende nietsvermoedend de envelop. “Zonder omwegen stond daar, zwart op wit, dat ik drager van het BRCA-gen ben en zestig tot tachtig procent kans had om kanker te krijgen.” 

Daar stond zwart op wit dat ik drager van het BRCA-gen ben

Deze boodschap sloeg in als een bom. “Het voelde alsof er stond dat ik kanker had en spoedig zou komen te overlijden. Het heeft weken geduurd voordat ik dit een plekje kon geven. In tegenstelling tot de uitslag die ik kreeg, bleken mijn zussen geen van allen drager van dit gen te zijn.”

Moeilijke keuze

Nadat was gebleken dat Letty drager van het BRCA-gen is, moest zij elk half jaar een uitgebreid borstonderzoek ondergaan. “Omdat mijn moeder eierstokkanker had, maakte ik mij veel drukker om eierstokkanker dan om borstkanker en was ik er niet gerust op dat alleen mijn borsten werden gecontroleerd. Ik had bij mijn moeder gezien dat als je klachten krijgt, je eigenlijk al te laat bent en zover wilde ik het niet laten komen. Op mijn vraag of mijn eierstokken niet verwijderd konden worden antwoordde de gynaecoloog dat ik daar nog te jong voor was; ik zou in de overgang raken en geen kinderen meer kunnen krijgen. Ze legde uit dat onderzoek had aangetoond dat elke generatie iets eerder ziek werd, maar omdat mijn moeder zesenvijftig was toen het bij haar openbaar kwam, verwachtte zij de komende jaren nog geen problemen. Ik had nog tijd om kinderen te krijgen, mocht ik dat willen, voordat er zo`n rigoureuze beslissing werd genomen.”

Omdat Letty bij haar moeder had gezien hoe kort het leven kon zijn, besefte zij hoe belangrijk het is om te genieten van elke dag. “We hoorden dat het ook mogelijk was om alleen de eileiders te verwijderen, zodat ik niet in de overgang zou komen, maar de kans op eierstokkanker wel minimaal werd. We besloten deze operatie nog even uit te stellen in de hoop dat wij nog meer kinderen zouden krijgen. Niet lang daarna werd ik zwanger van onze zoon Samuël.”

Borstamputatie

Letty bleef onder controle bij de arts en kreeg elk jaar een mammografie, een MRI-scan en een echo. Het gebeurde steeds vaker dat de artsen iets verdachts dachten te zien. “Er werden extra puncties van de verdachte plekken genomen en in de weken dat we op de uitslag moesten wachten liep de spanning steeds hoger op.” Steeds vaker kwam de gedachte om haar borsten preventief te laten verwijderen in Letty op. “Voordat ik dit zou gaan doen, wilden wij nog heel graag voor een vierde en laatste zwangerschap gaan.” 

Ik vond het erg lastig dat mijn gezonde borsten werden verwijderd

Een jaar na de geboorte van Samuël werd Sara geboren. “Drie maanden later werden mijn eileiders verwijderd en kort daarna mijn borsten. Ik vond het erg lastig dat mijn gezonde borsten werden verwijderd, maar de onzekerheid en het risico dat ik liep om kanker te krijgen, gaven de doorslag. Ik had vier kinderen om voor te zorgen en wist dat het mijn verantwoordelijkheid was om de kans op kanker zo klein mogelijk te houden. Na de operaties was de kans op kanker bijna nul procent, terwijl die zonder operaties zestig tot tachtig procent was.” 

Zegen van God

Hoe moeilijk Letty het soms ook vindt om zichzelf in de spiegel te zien en de gevolgen van de amputatie onder ogen te zien, zij blijft de goedheid van God door dit alles heen zien. “Doordat ik op tijd wist dat het bij mijn moeder om een gen-mutatie ging en ik zelf ook drager van deze gen-mutatie was, heb ik de kans gekregen om mijn kinderen volwassen te zien worden, zonder zelf ziek te worden. Dat vind ik heel bijzonder en een reden om dankbaar voor te zijn!”

Haar geloof in God is dwars door alles heen sterk gebleven. “Ik blijf geloven dat we mogen genieten van alle mooie dingen die er zijn en ondersteun graag andere vrouwen die iets soortgelijks mee moeten maken. Mijn advies voor deze vrouwen is: Laat je niet regeren door angst en verdriet, maar probeer te genieten van de mooie dingen die er ook zijn!” 

Letty wil graag besluiten met de tekst uit 2 Kor. 1:3-4, waar zij veel aan heeft gehad: 
Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, de Vader die zich over ons ontfermt, de God die ons altijd troost en ons in al onze ellende moed geeft, zodat wij door de troost die wijzelf van God ontvangen, anderen in al hun ellende moed kunnen geven.
2 Kor. 1:3-4

Lees ook: Imma (36) kreeg borstkanker toen ze nog borstvoeding gaf