Tom Herlaar in gesprek met verschillende mantelzorgers in ‘En toen was ik mantelzorger’
Leestijd: 3 min
Als je nog nooit met mantelzorg in aanraking bent geweest, heb je vaak geen idee wat het inhoudt. Deze podcast geeft de mantelzorgers een gezicht. Wat doet het met hen dat er iemand afhankelijk is van hun zorg? Hoeveel vraagt dit van hen in tijd, zelfopoffering, eenzaamheid en financiële offers? Hoe houden ze het vol?
De weergave van Spotify vereist jouw toestemming voor social media cookies.
EO-presentator Tom Herlaar is zelf vijftien jaar mantelzorger geweest van zijn moeder die parkinson had. 'De zorg was niet zozeer fysiek zwaar, maar emotioneel zwaar. Ze rekende op me', vertelt hij. Hij geeft aan dat het een lange en zwarte tijd was, maar ook een tijd om dankbaar voor te zijn. Hij herkent de verhalen die hij van mantelzorgers hoort, maar ook voor hem waren de gesprekken uit de podcast verrassend indrukwekkend. Tom: “Iedere mantelzorger heeft weer een ander verhaal. Wat mij het meest raakt is de zelfopoffering van de mensen, maar ook de uitzichtloosheid die sommige mantelzorgers ervaren. Het is een rouwproces bij leven heeft een van de podcastgasten gezegd. Dat geeft wel aan hoe moeilijk mantelzorgen is. Met de podcast hoop ik inzicht te kunnen geven wat er leeft bij mensen die mantelzorg verlenen en welke impact het heeft. Daarnaast hoop ik dat de podcast een steun is voor mensen die zelf mantelzorger zijn.”
In Nederland geven jaarlijks zo’n vijf miljoen zestien-plussers hulp aan hun partner, familie, vriend of buur die hulp nodig heeft vanwege een lichamelijke, psychische, verstandelijke beperkingen of ouderdom. Hun verhaal is altijd verschillend en vraagt veel van hen. MantelzorgNL geeft aan dat het soms moeilijk is om precies te snappen wat er allemaal gebeurt als je plotseling mantelzorger wordt en welke emoties daarbij komen kijken. Daarom is de podcast ook interessant voor zorgprofessionals. Het is goed om die emotionele lading van mantelzorg te kennen. Zulke indringende verhalen horen we ook in deze podcast.”
Zo spreekt Tom met Marieke. Zij is mantelzorger voor haar man, die in 2013 een herseninfarct kreeg. Beiden waren toen eind dertig. Een jong gezin met een groot drama, want door dit infarct is haar man nu fysiek beperkt. Hij kan niet meer lezen, schrijven en praten. Ze hebben 2 tieners in huis, maar Marieke wil haar kinderen eigenlijk niet belasten met de zorg voor hun vader. Over de toekomst wil en kan Marieke niet nadenken.
Ook spreekt Tom met Lia. Zij is bijna tien jaar mantelzorger voor haar man Rien. Sinds hij een beroerte heeft gehad is hij fysiek beperkt. Hij kan bijvoorbeeld niet meer praten. Wel kan hij nog schrijven en op die manier communiceren zij. Lia vindt het moeilijk om de zorg voor hem te delen. Haar ervaring is dat de omgeving geen idee heeft van wat de mantelzorg inhoudt, waardoor de drempel om hulp in te roepen heel hoog is.
Anne vertelt over de mantelzorg die ze aan haar vader Theo verleend. Heel zijn leven heeft hij al psychische problemen en dat heeft het leven van Anne behoorlijk getekend. In 2017 werd de moeder van Anne ernstig ziek en koos zij ervoor om haar ouders in huis te nemen. Op het sterfbed van haar moeder in 2018 beloofde Anne om voor haar vader te blijven zorgen. Nu is haar vader ook nog dementerend.
