In Den Haag werken duizenden vrouwen in de seksindustrie. Tot een paar maanden geleden was Mirela één van hen: “Ik heb in de Geleenstraat in Den Haag gewerkt. Via een vriendin ben ik vijf jaar geleden in Nederland terecht gekomen. Zij heeft mij precies uitgelegd hoe het werkt en wat de regels zijn!”

Ik kon er niet tegen dat de kinderen vanwege de honger aan het huilen waren.

Mirela komt uit Oost-Europa. In eerste instantie gaat ze aan het werk in de prostitutie in Duitsland. Mirela begint bij het begin: “Ik had een relatie met een man in Roemenië. Hij had twee kinderen en we waren heel erg arm. Ik kon er niet tegen dat de kinderen vanwege de honger aan het huilen waren. Ik heb toen besloten om in Duitsland in de prostitutie te gaan werken, zodat ik geld kon verdienen voor de kinderen. Maar mijn vriend ging het geld erg leuk vinden. Hij maakte misbruik van mij en van het geld wat ik verdiende. Hij wilde steeds meer hebben!”

Uiteindelijk weet Mirela zich te ontworstelen aan haar vriend. Ze ziet op dat moment geen mogelijkheden en besluit om naar Nederland te vertrekken: “Ik zal er nooit opnieuw voor kiezen om in de prostitutie te gaan werken. Maar ik had toen geen mogelijkheden in Roemenië. Ik had geen keus en zag geen andere oplossing. Nu ik terugkijk, zou ik mezelf wel willen slaan. Ik verdiende het niet om hier te werken. Ik verdien veel beter!”

Dwang

Veel vrouwen werken onder dwang in de seksindustrie. Ze worden gedwongen door hun pooier, door omstandigheden of door hun familie. Vaak hebben zij te maken met geweld en zij worden dagelijks misbruikt.

Ik heb vaak rare vragen gekregen van mannen die allerlei dingen met mij wilden doen.

Ze overleven van dag tot dag en zien geen mogelijkheid om de prostitutie achter zich te laten. Mirela: “Ik heb vaak rare vragen gekregen van mannen die allerlei dingen met mij wilden doen. Ik zag andere vrouwen die werkten voor hun pooier. Zij noemen dat hun vriend, maar je kunt dat geen vriend noemen. Veel van deze vrouwen kwamen uit Roemenië en Bulgarije.”

Mirela werd voortdurend geconfronteerd met deze werkelijkheid, maar ze staat machteloos: “Het liefst wilde ik hen helpen, maar ik wilde zelf niet in problemen komen. Als een vriend kun je toch niet accepteren dat je vriendin dit werk doet en daar misbruik van maken? Dat is niet normaal! Ik weet zeker dat het geld wat de vrouwen achter het raam verdienen aan hun ‘vriend’ wordt geven. Net als ik mijn geld ook weggaf aan mijn ex-vriend toen ik nog in Duitsland werkte. Ik heb zelf meegemaakt hoe dat ging, dus ik weet hoe dat soort dingen werken.”

Uitgestapt

In maart dit jaar breekt het coronavirus uit in Nederland. Tijdens de landelijke intelligente lockdown gaat ook de Nederlandse seksindustrie dicht. Honderden vrouwen komen door deze crisis zonder inkomen thuis te zitten. Sommige hebben geen geld meer om eten te kopen en hebben letterlijk honger. Ook zijn er vrouwen die door deze situatie worden stilgezet. Zij hebben ineens ruimte om na te denken over andere mogelijkheden.

Voor Mirela was COVID-19 dé kans om de prostitutie voorgoed achter zich te laten: “Ik wilde al langere tijd stoppen, maar ik wist niet wat ik moest doen. Wat voor werk moet ik dan doen? Ik heb geen opleiding en ik was bang en onzeker. Ik vertrouwde mijzelf niet en wist niet hoe ik zelf iets nieuws kon starten. Het werk in de prostitutie maakt je mentaal kapot. Toen kwam corona en besloot ik om voorgoed te stoppen!”

Drie keer per week bezoeken veldwerkers van Stichting De Haven de Haagse prostitutiestraten. Ze spreken vrouwen aan, maken een praatje en bieden de mogelijkheid voor hulpverlening bij problemen of bespreken de opties als een vrouw wil uitstappen. “Ik kende De Haven vanuit de straat. Ik had erover gehoord van andere meisjes. Ook sprak ik met de veldwerkers. Daarom wist ik dat daar kon aankloppen voor hulp!”

Ik vertrouw mezelf nu dat ik de toekomst aan kan

Mirela meldt zich aan bij De Haven en komt in contact met maatschappelijk werker Mariska: “Ik heb heel erg lang getwijfeld, omdat ik niet wist hoe ik met de situatie om moest gaan. Hoe moest ik mijn rekeningen betalen als ik geen baan meer had. Ik was bang! Toen ontmoette ik Mariska en werd alles makkelijker. Zij heeft mij geholpen met veel dingen waar ik niks van af wist. Ik wil nu echt niet meer terug. Ik vertrouw mezelf nu dat ik de toekomst aan kan.”

Toekomst

Mirela is op dit moment keihard bezig met het op orde krijgen van haar leven. Ze sport vier dagen per week, leest veel en werkt in een salon als schoonheidsspecialiste. Daarnaast heeft ze grote dromen waar ze hard voor werkt: “Ik wil heel graag een eigen schoonheidssalon openen. Ook wil ik de Nederlandse taal goed leren spreken. Ik wil in Nederland blijven en ga af en toe terug naar mijn familie in Roemenië.”

Op de vraag of ze spijt heeft van haar keuzes, moet Mirela even denken. Dan antwoordt ze met een sterke blik in haar ogen: “Ik geloof dat alles in het leven een les is. Hoe naar deze situaties ook zijn. Ik moet van elk moment leren, ook van mijn verleden in de prostitutie. Ik weet zeker dat hier iets goeds uit voortkomt, ook al kan ik dat nu nog niet zien. Wat ik in ieder geval heb geleerd is dat ik meer kan dan in de prostitutie werken. Ik voel me sterk door alles wat ik heb meegemaakt!”

Stichting De Haven is er voor vrouwen in de seksindustrie. De Haven biedt veldwerk, prostitutie maatschappelijk werk en een uitstapprogramma op maat. De Haven zoekt deze vrouwen op en is respectvol present als stoppen geen optie is. www.dehaven.nl

*Vanwege privacy is dit niet haar echte naam

Tekst: Anneloes Meijer

Lees ook: 'Door God gered uit de prostitutie'