Urk!

Het raakte Nelie dat zoveel mensen die ze tijdens de opnames zag, eigenlijk geen enkele christen kennen. “Al die cameramensen, de hele filmploeg; ze hadden geen idee.” Nelie heeft er nooit vaag over gedaan. “Ze vonden me zo normaal voor een christen”, zegt ze, lachend bij de herinnering. “Ik weet nog dat ze veel aan het vloeken waren als iets niet helemaal goed ging. Ik heb toen gewoon uitgelegd dat die vloeken mij raakten en waarom dat zo was. Ze hadden geen idee, maar hielden er daarna wel rekening mee.” Uiteindelijk stopte Nelie na twee jaar met het programma. “Ik werd toch een beetje getypeerd en dat wilde ik niet meer.” Wel werd voor haar duidelijk dat ze meer wilde doen in het uitdragen van haar geloof.

Ommelebommelesteen

Dan ontstaat het idee van geloofswandelingen. Als geboren en getogen Urkse, telg van een echte vissersfamilie, kent ze de geschiedenis van haar dorp als geen ander. “Op Urk is heel veel te zien en er zijn veel volksverhalen.”

Op Urk is heel veel te zien en er zijn veel volksverhalen

Nelie zoekt bij die verhalen een verhaal over het karakter van God. Zo ook bij het verhaal over de Ommelebommelesteen, een rots in het IJsselmeer. “In heel Nederland komen kinderen van de ooievaar, maar bij ons op Urk worden ze ‘gehaald’ bij de Ommelebommelesteen. Altijd in de nacht. Dan vaart de vader, samen met de vroedvrouw, naar de steen, doet een luikje open en haalt er een baby uit.” Als ze bij die steen, bij dat verhaal stilstaan, vertelt Nelie de wandelaars over de God die ons allemaal bij naam kent. “Nog voordat we geboren waren, kende Hij onze namen al.” Bij elk verhaal dat Nelie vertelt en elke plek die wordt bezocht, wordt er een passend lied van het Urker Mannenkoor gespeeld.

Even stilstaan

Ze weet nog goed dat een ouder stel – een opa en oma van een doodgeboren kindje – erg geraakt was door de muziek. “Ze waren niet gelovig, maar het heeft hun echt getroost en dat is mooi.” Het zijn vaak mensen die een verlies hebben geleden en die het nodig hebben om even stil te staan, die op de wandelingen meegaan. “Zowel gelovig als niet-gelovig en dan ook nog uit heel kerkelijk Nederland, van gereformeerde gemeente tot Pinkstergemeente.” Het is opbouwend voor Nelies persoonlijke geloof. “Ik zeg altijd dat de eerste zegen voor mij is, daarmee bedoel ik dat het mij elke keer weer raakt en dat het mijn geloof versterkt. Ik vind het ook zo mooi dat we vanuit alle kerkelijke stromingen samen kunnen komen. Dat de kerkmuren echt wegvallen.”

Dauwtrappen

Ze is deze winter bezig met het uitzetten van een ochtendwandeling die ze vanaf het voorjaar van 2024 aan wil bieden. Een soort dauwtrappen, gevolgd door een uitgebreid ontbijt. Tijdens die wandelingen gaat de muziek een grotere rol spelen. Ook wordt de insteek iets anders. “Tijdens die ochtendwandeling wil ik echt graag het gesprek aangaan met mensen en niet alleen maar vertellen.”

Ook een geloofswandeling op Urk meemaken? Kijk dan op www.geloofswandeling.nl