Zo brak Nicolaas op een bepaald punt in zijn leven het contact met zijn vader. Dat had een lange voorgeschiedenis. Nicolaas zocht als jongen heel erg naar wie hij was en kwam erachter dat hij op jongens viel. Dat was niet iets waar hij open over durfde te zijn. ‘Overal waar ik kwam was homo een scheldwoord of iets negatiefs of iets heel geks op de tv. Eigenlijk ben ik bijna geïndoctrineerd dat een homo slecht is, dat je dat niet mag zijn, dat een homo een mindere man is. Het was vies en raar en daar moest je van weg blijven.’

Daar kwam bij dat hij niet voldeed aan de verwachtingen van zijn vader. ‘Mijn vader hoopte dat ik een enorme sportjongen zou worden. Hij was een flinke macho en dat was ik niet. Hij zei ook weleens mietje of watje tegen me. Ik was niet de jongen of de man die m’n vader wilde dat ik was.’ Nicolaas was zachtaardig. En juist die zachtheid vond z’n vader moeilijk om te omarmen en dat botste.

Sympathie voor Verloren Zoon

Het waren die twee factoren die ervoor zorgden dat Nicolaas zich steeds verder terugtrok en lang in de kast bleef. Uiteindelijk verbrak hij het contact met zijn vader. Als hij kijkt naar het schilderij van de Verloren Zoon zegt hij: ‘Ik heb heel veel sympathie met de zoon die heeft gebroken. Misschien is het wel het dapperste wat hij ooit heeft gedaan: namelijk om te breken en te zeggen: ‘Waar ik vandaan kom, werkt niet voor mij. Ik moet mijn eigen pad vinden.’ En voor Nicolaas betekende het dat hij zijn hart weer moest leren openen.

Hoe hij dat heeft gedaan en wat dat betekende voor de relatie met zijn vader kun je zien in ons programma ‘Lazarus’, dat op maandag 2 mei wordt uitgezonden via NPO 2 om 23:09 uur. Je kunt ‘m ook op je eigen moment terugkijken via NPO Start NPO Start.