Inmiddels zijn we vier films verder en zullen de meeste Bondliefhebbers Craig wel zijn gaan waarderen. Opmerkelijk aan de films waarin hij speelt, is dat ze een consistent geheel vormen, met diverse terugkerende verhaallijnen. In die zin is No Time to Die – Bondfilm 25, die na anderhalf jaar corona-uitstel eindelijk in de bios draait – echt de afsluiter van het Craig-tijdperk. En ja, het is een waardig afscheid geworden.

Overigens is er ook weer niet heel veel voorkennis nodig om van deze episode te kunnen genieten. Uiteindelijk blijven de ingrediënten altijd hetzelfde: achtervolgingen, exotische locaties, verleidelijke dames, een potsierlijke schurk die het voortbestaan van de wereld bedreigt. (Saillant detail: dat gebeurt ditmaal met een dodelijk virus – en dat terwijl de film al in 2019 werd opgenomen.) En wat helaas ook opgaat voor veel Bondfilms: ze duren wel erg lang. No Time to Die maar liefst twee uur en drie kwartier. Op een paar momenten sloeg bij mij de verveling een beetje toe.

Maar verder is dit wel een uitschieter in de reeks, met heerlijke actiescènes, een toon waarin drama, spanning en humor goed in balans zijn, en een verrassend slot. Daarnaast hebben de makers duidelijk hun best gedaan om verstokte macho Bond iets vrouwvriendelijker te maken. Meer dan ooit toont hij zijn gevoelige kant, en de Bondgirls van dienst zijn bepaald geen makke schaapjes.

• Lees ook: 'Film 'Dune' is eindelijk een overtuigende sf-klassieker'

Zo kan geheim agent 007 dus wel weer een poosje mee. Want dat Craig een opvolger krijgt, spreekt natuurlijk voor zich. Wie dat wordt, houden de producenten alleen nog even geheim.

Bekijk de trailer van 'No Time to Die'