Henk: “Ik groeide op in de Rooms-Katholieke Kerk. Ik was trouw en actief, maar had geen levende relatie met God. Als fanatiek sporter fietste ik jaarlijks duizenden kilometers. Maar ik kreeg hartklachten en dacht op een nacht: nu is het gebeurd met Henk. Toen heb ik mijn handen omhooggestoken en gezegd: ‘Heer, als U werkelijk bestaat, toon uzelf dan aan mij.’ Daarna leek het alsof God stap voor stap mensen en plekken op mijn pad bracht: een evangelische boekwinkel, mensen die voor mij baden en uiteindelijk een pinkstergemeente. Daar ontdekte ik wat echt geloven is.”

Roeleke: “In die periode leerde ik Henk kennen. Ik was als 17-jarige enthousiast geworden over Opwekking in Vierhouten en sleepte Henk mee. Voor hem was dat best een overgang. Hij kwam van een stille kerk terecht in een enorme mensenmassa, met zingen en samenkomsten.”

Henk: “Het was inderdaad bijna een cultuurshock. Maar ik ontdekte daar ook de rijkdom van mensen die de Bijbel echt geloofden en beleefden. Het was een openbaring.”

Roeleke: “Ik bleef betrokken bij Opwekking, op kantoor bij de ledenadministratie. En tijdens de conferentie werkte ik in de lectuurtent, waar ik teams indeelde en zorgde dat alles goed verliep.”

Henk: “Ik was bouwkundige en hielp bij de opbouw. Later kreeg ik ook financiële taken. Er veranderde veel: van collecteopbrengsten in rieten mandjes, tot twintig kassa’s waar mensen kunnen pinnen. En van tweehonderd bezoekers in 1972 naar zo’n 65.000 nu. Het is enorm gegroeid.”

Wat mij bij Opwekking iedere keer raakt, is de eenheid

Roeleke: “Vormen veranderen, aantallen groeien, taken worden overgedragen, maar Hij blijft dezelfde. Wat mij bij Opwekking iedere keer raakt, is de eenheid. Mensen uit zo veel verschillende kerken, jong en oud, mensen met een beperking: allemaal komen ze samen om het evangelie te horen en opgebouwd te worden. Soms denk ik: dit is echt een stukje hemel op aarde. Toen ik een paar jaar geleden ziek was en het even niet zag zitten, kreeg ik precies op dat moment een berichtje van iemand uit mijn team: ‘Volhouden, het komt goed.’ Zo’n mooie bemoediging.”

Henk: “Onlangs zijn we verhuisd en is er een nieuwe levensfase aangebroken. We gaan dit jaar nog met plezier meewerken, maar daarna stoppen we met de leiding van de lectuurtent. Dat is best een stap, Opwekking is een groot deel van ons leven. Gelukkig staan er goede mensen klaar om het over te nemen. Dat maakt loslaten makkelijker.”

• 

  Vrijwilligers bij Opwekking: Jan en Trienke bieden al 40 jaar een luisterend oor aan mensen met vragen en verdriet

  Klik hier