Astrids dochter blijkt zwanger te zijn van een loverboy. Astrid: “Ik schrok me rot en heb veel gehuild en gebeden. Vrij snel daarna zijn we gaan kijken hoe we dit met elkaar goed op konden lossen. De jongen was namelijk al uit beeld voordat Lisette wist dat ze zwanger was.” Aangezien Lisette nog studeert en geen eigen huis heeft, besluiten Astrid en haar man hun huis te verbouwen voor de komst van hun kleinkind.

De jongen was al uit beeld voor Lisette wist dat ze zwanger was

Zwangerschap

“Tijdens de zwangerschap vervulde ik een soort vaderrol. Ik was vanaf het begin erg betrokken. Ik ging mee naar zwangerschapsgym en knipte de navelstreng door.” Na de geboorte van kleindochter Adinda komt, mede door de postnatale depressie waar Lisette in belandt, een deel van de zorg bij Astrid terecht. “Als oma had ik ook gebroken nachten. Ik bracht Adinda voor de voedingen bij haar moeder en bouwde ondertussen een goede band met haar op.”

Na de bevalling knipte ik de navelstreng door

Ook later, als Lisette haar studie weer oppakt, brengt Adinda veel tijd met haar oma door. Wanneer Lisette vijf jaar na Adinda’s geboorte trouwt met haar huidige man, blijkt er een band tussen oma en kleindochter opgebouwd die niet gemakkelijk gebroken wordt. “In die vijf jaar ging ik stapjes achteruit doen en Lisette stapjes vooruit. Het liep eigenlijk naadloos in elkaar over. Adinda heeft nu een hele fijne papa, maar de band tussen Adinda en mij blijft ook hecht.”

Speciale oma

Adinda (11) zit naast haar oma en vult aan: “Ik ga nu nog erg vaak naar oma om daar te eten of spelletjes te doen.”

Astrid: “Als Adinda dan bij ons langskomt, moet ze altijd even met mij en opa knuffelen. We hebben aan een half woord genoeg. Ik hoef maar naar haar gezicht te kijken en ik weet wat ze bedoelt. We hebben samen een hele bijzondere basis gelegd.”

Als ik oma een tijdje niet heb gezien, mis ik haar heel erg

Adinda: “Oma is anders dan een normale oma, ze is heel speciaal. Als ik oma een tijdje niet heb gezien, mis ik haar heel erg. Ik voel me thuis bij oma.”

Astrid: “Ik hoop dat Adinda hier, ook als ze ouder is, graag blijft komen. Dat ze weet dat ze altijd bij ons kan praten als er iets is. Zoals ze nu graag met vriendinnetjes van school langskomt, mag ze later ook met haar vriendje bij ons langskomen.”

Geloof

“Zonder God hadden we het niet gered. Op zo’n moment, zoals op die avond in september, lijkt het alsof je voor sommige dingen geen kracht hebt. Maar ik weet dat je die kracht krijgt. Uiteindelijk hebben de zwangerschap en de komst van Adinda ons als gezin dichterbij elkaar gebracht. Zo blijkt dat iets waarvan je in eerste instantie schrikt en waarvan je hoopt dat het je nooit overkomt een prachtige wending kan krijgen. We genieten allemaal enorm van Adinda.”

Het kan lijken alsof je ergens geen kracht meer voor hebt, maar ik weet dat je die kracht krijgt

In augustus staat er voor de tweede keer een fietsvakantie voor Astrid en Adinda op de planning. Oma en kleindochter hopen dit keer naar een boerencamping in de buurt van Hilvarenbeek te fietsen. Astrid: “We fietsen een stuk, halen onderweg wat lekkers en slapen samen in een klein tentje. Dat me dat nog gemakkelijk afgaat, is één van de voordelen aan jong oma worden.” Adinda heeft ook veel zin in de fietsvakantie, hoewel er één ding is waar ze een beetje tegenop ziet: “Oma snurkt heel veel. De vorige keer heb ik haar daarom vijf keer wakker gemaakt.” Gelukkig weegt dat niet op tegen de gezelligheid van een fietsvakantie samen met oma.

Ook Linda's dochter werd tienermoeder: "Ik ben een stukje vrijheid kwijt, maar ik geniet enorm van kleindochter Rosalie. Dat lukt nu bewuster dan toen onze eigen kinderen klein waren."