Als Kefah de straat in komt rijden met de bekende ‘Fiat met kist’, staat Paul hem buiten al op te wachten. “Zonder kist is die auto veel leuker,” zegt hij zodra Kefah uitstapt. “Het mooie van een kist is dat mensen erin kunnen rusten. Maar een kist onttrekt het zicht aan degene van wie je gehouden hebt. Sorry, ik vind kisten niet leuk om te zien.”

Ongecompliceerd

“Julia was een ongecompliceerde lieve meid," vertelt Paul aan Kefah. "Ik denk dat zij Jezus goed heeft begrepen. Ze behandelde mensen zoals ze zelf behandeld wilde worden. Julia leerde voor kok en koken was haar lust en haar leven. We mochten weleens komen eten op school. Dan was ze helemaal in haar element. ‘Smaakt het een beetje, mevrouw, meneer?’ vroeg ze dan. Potverdikkie, denk ik nu, ik had veel vaker bij haar moeten eten.”

Julia heeft Jezus goed begrepen

Julia had al een tijdje last van haar oog. “We waren bezorgd.’ Als het maar geen hersentumor is’, dacht ik nog. Het bleek een gevaarlijke en zeldzame auto-immuumziekte te zijn waarbij het lichaam onnodig bloedstolsels aanmaakt. Haar hart en hersenen vielen uit. We stonden erbij en keken ernaar, we hebben gezongen en gebeden maar het was vechten tegen de bierkaai. Binnen vier dagen was het over en uit.”

Brutaal

Er was geen boosheid naar God, of verontwaardiging. “Tot het moment dat de arts kwam vertellen dat er geen hersenactiviteit meer was, hadden we hoop. We baden tot God een wonder. Een beetje brutaal zelfs. ‘Kom op, God! Geef dat Julia dit mag overleven!’”

Julia overlijdt op 25 februari 2018. “We hebben niet heel bewust afscheid genomen. Toen we de laatste keer met haar spraken, wisten we niet dat ze zou overlijden. Het echte afscheid kwam toen we de kist gingen sluiten. Dat vond ik het moeilijkste. Dat je weet: alle dagen dat ik hier nog op deze aarde loop, ga ik haar niet meer zien en ik kan haar niet meer aanraken.”

Weerzien

“Ik sta minder onbekommerd in het leven. We hebben vier dochters, één dochter is nu voorgoed weg. Ik ben niet zwaarmoedig maar het drukt je wel neer. Julia’s aanwezigheid is nog steeds nadrukkelijk voelbaar. Het gemis ook. Een waanzinnig gevoel van weemoed en heimwee. Maar elke dag die ik er nu bij krijg is een dag dichter bij het weerzien met Julia. De eerste naar wie ik toe ga rennen is Julia, en dan geef ik haar een dikke hug.”
 

Uitzending gemist: De Kist met Paul Blokhuis