Als kind dacht Derks al na over de dood. Zonder duidelijke aanleiding besefte hij goed wat de dood inhield en dat hij helemaal niet dood wilde. Hij is een echte denker, noemt zichzelf zelfs een piekeraar, en heeft ook iets melancholisch in zich. Als iets zich aandient, is hij al aan het nadenken over het moment dat het weer eindigt. Maar die gedachten aan de dood wakkeren bij hem juist een lust voor het leven aan. “Ik besef mij dat het leven eindigt en dat het eigenlijk een belachelijk korte tijdspanne is die we hier hebben.”

Er gaan niet zomaar tien jaar voorbij waarin ik denk: waar ben ik eigenlijk mee bezig geweest?

“De dood is een soort angst en levenslust die bij elkaar horen”, vertelt hij. Het is een van de redenen dat Pieter in het theater is beland. “Theater maken is het volle leven leven, dat is alles eruit halen. Over gevoel praten, liederen zingen en verhalen vertellen.” Dat theater maken hoort bij zijn gepieker over de dood, aldus de cabaretier. “Het maken van een voorstelling is altijd een soort persoonlijk proces. Ik ben dan bezig met waar ik sta in het leven, wat er aan de hand is in de wereld, of er iets veranderd is. Dat maakt voor mij ook dat ik het leven heel bewust leef. Er gaan niet zomaar tien jaar voorbij waarin ik denk: waar ben ik eigenlijk mee bezig geweest?”

‘Het leven kan twee kanten op’

Toen zijn dochter zeven weken te vroeg geboren werd met problemen met haar darmen, werd de cabaretier echt geconfronteerd met de dood. Zijn dochter moest na de geboorte direct geopereerd worden en het was spannend of ze die operatie zou overleven. “Ik had het gevoel: nu kan het leven twee kanten op. Of we komen hieruit met een dochter die leeft of we hebben dadelijk een kind verloren. Het gebeurt niet vaak dat je heel bewust op zo’n punt bent. Dit is waar mijn leven twee totale afslagen kan nemen.”

Tekst gaat hieronder verder.

• 

  Paulines dochter werd 4 maanden te vroeg geboren: ‘Er kon elke minuut iets misgaan’

  Klik hier

Complex verlies

Een halfjaar geleden overlijdt de moeder van Derks. “Ik had geen hele goede band met mijn moeder”, vertelt de cabaretier. “Ik heb haar de laatste jaren niet zo vaak gezien. Dat maakt het ook ingewikkelder om het te verwerken.” Zijn moeder had alzheimer en ging in een korte periode snel achteruit. “Ik hoorde dat ze ziek was, dus ik heb haar nog wel even gezien. Maar daarvoor had ik haar al lang niet meer gezien.” Hij gaat een complexe tijd tegemoet. “Er zijn veel spanningen in de familie, dus de week van haar afscheid was ook een hele rare intense week. Ik wist ook wel dat haar uitvaart heel ingewikkeld ging worden. Afscheid nemen was lastig. Juist doordat we jaren geen contact hadden, zijn er veel dingen nooit gezegd en zullen we die nooit meer uitspreken naar elkaar. Dat moet ik nu voor mezelf doen.”

Soms vergeet ik even dat ik geen moeder meer heb.

Het rouwproces is verwarrend voor Pieter. “Soms vergeet ik even dat ik geen moeder meer heb. Omdat we weinig contact hadden, was ze geen groot onderdeel van mijn leven. In mijn leven is er eigenlijk ook niet veel veranderd. Het is namelijk niet zo dat ik elke week bij haar langsging en dat we dat nu niet meer kunnen doen.” Maar haar dood is volgens hem wel iets definitiefs, wat bij hem nog moet indalen.

• 

  Charlotte herstelde na jaren het contact met haar vader: ‘Plots noemde hij me ‘meisje’, dat raakte iets in mij’

  Klik hier

Bekijk het hele interview met Pieter Derks in De Kist om 22.45 uur op NPO2 of later via NPO Start.