Puberblog: ‘Gun je kind een jaar blijven zitten’, zei de leraar
Leestijd: 4 min
Ligt de lat zo hoog, is de druk van presteren zo groot of zijn ze het niet gewend om te werken voor school? Saar weet het niet. Maar ze vraagt zich af waarom haar kinderen zoveel moeite hebben om hun brein op de schoolboeken te focussen.
Onze oudste drie zijn (nog) havo-leerlingen. Tenminste, ze doen het, maar of ze het zijn betwijfel ik. Ik kan je vertellen dat de intrinsieke motivatie bij hen ver te zoeken is. Ze zien hun schoolcarrière eerder als bijzaak en hebben een 5.5-mentaliteit. Op een lesvrije (huiswerk)dag presteert Jurre, onze oudste zoon, het bijvoorbeeld om één paragraaf te leren. Niks meer doen dan moet, berekenen wat er gehaald moet worden om te veel tekortpunten te voorkomen. Ze vertellen me regelmatig (net zoals ik dat vroeger naar mijn ouders deed) dat de resultaten van de rest in de klas nog een stuk slechter zijn. Dat zij het eigenlijk nog best goed doen. Ik denk er het mijne van.
