Om antwoorden te krijgen op deze vraag, leg ik mijn worstelingen voor aan mijn vriendin Annemie.

Annemie Pieper
Annemies vader is nota bene evangelist. Annemie vertelt: “Twintig jaar lang had hij een bloemenzaak. Toen al getuigde hij onophoudelijk. Bijvoorbeeld aan de hand van Bijbelteksten op de muur van zijn winkel. Zijn verlangen en gebed was al heel lang om zijn zaak weg te doen en fulltime als evangelist te gaan werken. Uiteindelijk gebeurde dat en sindsdien vertelt mijn vader vooral op straat en op beurzen het evangelie.” Voor de vorm van haar vader zou Annemie niet kiezen, maar, beaamt ze onomwonden, “ja, ook ik praat ontzettend graag over God en het geloof.”

Worsteling 1

Waar het hart vol van is, stroomt de mond van over, toch? Nou, dat gaat voor mij blijkbaar niet op. Schiet ik tekort?

Annemie: “Mijn vader gooit bommetjes met een vraag als: ‘Weet u al waar u de eeuwigheid gaat doorbrengen?’ Dat hoort bij hem, hij is een echte evangelist. Hij zaait, maar oogst zelden. Mijn moeder daarentegen voert weinig geloofsgesprekken. Maar ondertussen is zij de biddende kracht achter mijn vader. Zo hebben we allemaal onze talenten en plek, denk ik. Je moet zoeken naar: wat heeft God voor mij bedacht? Hoe kan ik hem dienen? En dan wordt ons hart voor specifieke mensen of noden geraakt. Desondanks geloof ik wél dat het gezegde klopt. Wanneer je zwanger bent, raak je immers ook niet uitgepraat over baby’s. Als ik leef vanuit een intieme relatie met Jezus en ik veel lees uit Gods Woord, dan gaan mijn gesprekken daar toch al snel over. Dan ligt het evangelie eerder op het puntje van mijn tong.”

Worsteling 2

Mijn verlegenheid speelt mij parten. Ik dring mijn mening niet graag aan anderen op. Ik ben bang dat mijn getuigenis als een afwijzing of veroordeling wordt ervaren.

Annemie: “Wanneer Jezus naar de hemel is gegaan, moeten de apostelen voor het eerst over Hem vertellen. Daarvóór waren ze vissers! Het viel mij op dat ze, zodra ze in een situatie van verdrukking komen, niet bidden dat God de moeiten wegneemt, maar Hem vragen om vrijmoedigheid om over Hem te vertellen. Ik denk niet dat je je ervan kunt vrijwaren om over God te spreken. Maar je mag Hem wel om hulp vragen. En weet: je bent maar een instrument.”  

Worsteling 3

“Verkondig het evangelie, desnoods met woorden,” zou Franciscus van Assisi gezegd hebben. Daar voel ik mij senang bij. Ik laat mijn geloofsleven wel zien door mijn daden. Dan krijg ik vast geen ingewikkelde vragen.

Annemie: “Vergeet niet dat veel mensen wanhopig zijn. Er is hoop in Jezus. We zeggen vaak: houd vol, of: houd moed, maar voor ons zitten er grote beloftes achter die woorden. Durven we te delen van de blijde boodschap? Wie doet het anders? ‘Erken Christus als Heer en eer Hem met heel uw hart. Vraagt iemand u waarop de hoop die in u leeft gebaseerd is, wees dan steeds bereid om u te verantwoorden’ (1 Petrus 3 vers 15).”

Tips voor een geloofsgesprek

Waarom zou je een geloofsgesprek voeren?
Het verdiept de relatie met de ander en je eigen geloof.
Het helpt je bij de Bijbelse opdracht om ‘bereid te zijn een getuigenis af te leggen wanneer iemand daarom vraagt’ (1 Petrus 3 vers 15).

Wat is het geloofsgesprek niet?
Het is geen discussie over dogma’s of kerk.
Het gaat niet om goed of fout of om je eigen gelijk.

Wat is het geloofsgesprek wel?
Het gaat om jouw verhaal en dat van de ander. Een verhaal bestaat uit gebeurtenissen, gevoelens en ervaringen die hebben plaatsgevonden. Luister en vraag naar de betekenis van het verhaal voor de ander.

Op de website geloofingesprek.nl vind je allerhande open vragen. Probeer het eens uit met christenen onderling, je zult zoveel meer ontdekken!