Waarom ben je vanuit Amsterdam in Zuid-Limburg gaan wonen?
'Na 40 jaar in Amsterdam te hebben gewoond, wilde ik ergens anders heen. In eerste instantie dacht ik aan Berlijn totdat ik me realiseerde dat Berlijn een soort Amsterdam is, behalve dat ze er Duits spreken. De verandering zou niet zo groot zijn geweest als de keuze die ik toen heb gemaakt: naar een dorpje verhuizen. Het plaatsje waar ik woon, Heks, doet aan niks denken aan Amsterdam. Maar het is zeer inspirerend gebleken, heel uitdagend en leuk. Het is een mooi dorp.'

Wat wilde je worden als kind?
'Profvoetballer. Ik was ervan overtuigd dat ik de opvolger van Johan Cruijff zou worden. Minder en minder mensen waren het daar mee eens, haha. Ik ben blij dat ik op een avond The Jam zag spelen en dacht: misschien is dat wel mijn toekomst.' 

Je doet zoveel verschillende dingen, waar ligt je hart?
'Dat realiseerde ik me afgelopen vrijdag weer, toen ik op het podium in Breda stond. Het Nederlandse clubcircuit is toch wel mijn veilige thuishaven. Dus op een podium, een volle zaal met goede geluid en goed licht. En dan anderhalf uur lang volledig tot het gaatje gaan. Dat is de plek waar ik het meest tot mijn recht kom. Het was een bevrijding na die coronatijd. Op een gegeven moment ga je twijfelen aan je rol in het leven en de zin van je bestaan als je zo lang op non actief staat. Toen ik op het podium stond, wist ik het weer.'

Wat is een mooie reactie van een fan of luisteraar die je is bijgebleven?
'Laat vertelde een man dat alle liedjes die ik schrijf betrekking op hem hebben. Het mooie is, dat je meegroeit met je publiek. Zij maken dingen mee die je zelf ook meemaakt. Dat verwerk ik in de nummers die ik schrijf. Mensen groeien mee met de muziek. Ik vind het heel bijzonder dat ik de soundtrack van sommige levens mag schrijven. In begeleidende zin.' 

Wat zijn de beste omstandigheden voor inspiratie?
'Blijkbaar toch de plek waar ik nu woon. Ik heb hier twee voorstellingen, vier boeken en twee cd’s geschreven. Alles wat je hier doet kost veel tijd. Naar de bakker gaan kost je drie kwartier tijd. Je babbelt met iedereen, is er is altijd wel iets waardoor het lang duurt. Maar daardoor kom je juist in een gemoedstoestand waardoor er daarna ideeën tot je komen. Om snel te gaan, moet je soms wat langzamer wandelen. Dat werkt voor mij heel goed.'

Het hele gesprek met Rick de Leeuw kun je hier terugluisteren (vanaf 00:44).