
Wil je weten
Leestijd: 4 minDoor Renée Prenger
‘Politie signaleert geweldstrend onder jongeren’, zo luidde het nieuws afgelopen weken. De trend ‘jumping’ werd onder andere gesignaleerd in Lansingerland, waarna de politie ouders en opvoeders hiervoor waarschuwde. Wat is ‘jumping’ precies en – misschien nog wel belangrijker – hoe praat je er met je tiener over? We vragen het aan tienerexpert Judith van den Berg van het platform ‘Die tiener van jou’.
“Het klinkt helaas onschuldiger dan het is”, vertelt Judith ons. “Bij jumping wordt iemand uit het niets geslagen, aan de haren getrokken of mishandeld door een groep jongeren. Soms wordt dat gefilmd en gaan die filmpjes vervolgens rond via bijvoorbeeld Snapchat. De meeste jongeren denken dat het altijd om een wraakactie gaat, maar soms lijkt het ook compleet willekeurig te gebeuren.”
“Het is om heel veel redenen zorgwekkend. Ik hoor sommige jongeren zeggen dat de slachtoffers ‘iets fout’ hebben gedaan en dat het dus ergens hun verdiende loon is. Dat vind ik een zorgelijke ontwikkeling”, aldus Judith. “Los van het feit dat we geweld natuurlijk altijd afkeuren, is de vraag ook: wie mag beslissen wie straf verdient? Tieners kunnen erg zwart-witdenken, omdat hun hersenen nog in ontwikkeling zijn. Hierdoor denken ze niet altijd even genuanceerd.”
Als je steeds dit soort filmpjes ziet, kan geweld normaler worden voor je.
Daarnaast loopt het volgens Judith snel uit de hand omdat het meerdere jongeren tegen één is. “In een groep voelt niemand zich écht verantwoordelijk, waardoor je veel sneller over grenzen gaat dan in je eentje. En laat tieners nou juist extra gevoelig zijn voor groepsdruk en status. Weer zo’n breindingetje.” Dat zo’n geweldincident dan ook nog eens gefilmd wordt en op social media wordt gezet, gooit olie op het vuur. Het kan volgens Judith anderen aanzetten om hetzelfde te doen. “Als je steeds dit soort filmpjes ziet, kan geweld normaler voor je worden. Een andere kant van de medaille is dat jongeren zich door dit soort trends onveiliger kunnen voelen op straat en die impact moeten we ook niet onderschatten.”
Tekst gaat hieronder verder.

“Tieners zijn enorm gevoelig voor groepsdruk”, legt Judith uit. “Status is alles en daaronder zit ook heel vaak een angst: wat gebeurt er als ik niet meedoe? Of als ik laat merken dat ik dit eigenlijk niet oké vind? Dan hoor ik er niet meer bij, of nog erger: ik zou zelf doelwit kunnen worden.” Daarbij komt kijken dat tieners nog geen volledig ontwikkeld remsysteem hebben. Ze zijn volgens Judith daardoor impulsief en worden soms erg geleid door emoties. “Tegelijkertijd zijn ze nog enorm zoekende naar hun identiteit, ook in de groep. Wie ben ik, wat durf ik? Op onbewust niveau zijn dit hele belangrijke vragen voor een tiener. Het filmen ervan legt er nog een laagje bovenop, want daardoor kan het minder echt voor ze voelen en meer als een spel.”
Zodra we een gesprek met oordeel beginnen, klappen veel tieners dicht.
“Ik zou in ieder geval niet beginnen met: ‘Hier doe jij toch niet aan mee he?!’” zegt Judith. “Zodra we een gesprek met oordeel beginnen, klappen veel tieners dicht.” Wat je volgens Judith wél kan doen, is er vanuit openheid en nieuwsgierigheid instappen. “Maak eerst contact met hun wereld en onderzoek hun denken. Je kunt bijvoorbeeld beginnen met: ‘Hé, ik hoorde iets over ‘jumpen' ofzo?! Ken jij dat?’ Vervolgens kun je heel mooi doorvragen. ‘Leg eens uit wat het is’, ‘Wat vind jij ervan’?, ‘Wat zou jij doen als je zoiets ziet?’ en: ‘Is het denk je moeilijk om 'nee' te zeggen?’ Zo help je je tiener om zelf na te denken.”
“Er zijn veel jongeren die hier nooit aan mee zouden doen, maar er wel angstig door worden”, duidt Judith. “Ook dat is fijn om bespreekbaar te maken.”

Beeld: Pexels


Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer