Al een aantal jaren liep Sarina bij de GGZ vanwege ADHD-klachten. Toch heeft ze altijd het gevoel gehad dat er méér aan de hand was. Regelmatig werd ze overspoeld door emoties en daarnaast beschadigde ze zichzelf. “Ik kon niet met mijn emoties omgaan en kon heel lang in een gebeurtenis blijven hangen. Constant had ik de gedachte: mensen vinden mij niet leuk, ze vinden mij niet goed genoeg.” Wanneer ze op zichzelf gaat wonen, loopt ze vast. “Ik had erg last van dingen die vroeger gebeurd waren en in het heden doorwerkten. Het contact met mijn vader verliep bijvoorbeeld heel slecht. Ook had ik wisselende baantjes, die ik niet lang volhield. Dan bleef ik weg of liet ik niets meer van mij horen.”

In 2021 wordt Sarina gediagnosticeerd met borderline. Er valt veel op z’n plek voor haar. “Als puber was ik eigenlijk ook al zo snel geraakt. Ik werd snel boos en zat altijd verdrietig op mijn kamer. Ik maakte dingen stuk uit woede en pas daarna kwam het besef wat ik had gedaan. Ik dacht dat iedereen mij in de steek zou laten en dat niemand om mij gaf. Vaak vluchtte ik weg van mijn ouderlijk huis en ging ik naar Diana, een goede kennis van mij.”

Niet gezien

Vlak na de diagnose begint Sarina met therapie. Daar ontdekt ze waar haar borderline vandaan komt. “Ik voelde mij vaak niet gezien thuis. Na mijn geboorte kreeg mijn moeder een postnatale depressie. Later zijn mijn ouders gescheiden en is er veel gebeurd, zowel met mijn vader als met mijn moeder. Er waren vaak ruzies en ik had niemand, behalve mijn oma en zus. Daarnaast ben ik seksueel misbruikt.”

Er waren vaak ruzies en ik had niemand, behalve mijn oma en zus

Al deze gebeurtenissen hebben veel impact op haar. “Ik deed vaak dingen om aandacht te krijgen, ook als het slechte aandacht was. Dan bonkte ik bijvoorbeeld tegen een muur, omdat ik geen raad wist met mijn emoties. Toch sloeg het bij mij vooral naar binnen in plaats van naar buiten.” Op dagen dat ze zich slecht voelt, ligt ze lang in bed en kan ze zich er niet toe zetten om aan de dag te beginnen. “Een stille borderliner wordt dat ook wel genoemd.”

Therapie

Lange tijd werd gedacht dat borderline niet te genezen is, maar inmiddels zijn er meerdere therapieën voor ontwikkeld, zoals dialectische gedragstherapie (DGT), schematherapie en mentalisation based threatment (MBT). Sarina heeft DGT gevolgd in groepsverband. “Deze therapie bestaat uit vier modules”, legt ze uit. “Emotieregulatie, frustratietolerantie, intermenselijke effectiviteitsvaardigheden en mindfulness. Ik begrijp zo steeds beter waar bepaald gedrag vandaan komt. Ik begrijp en herken mijn gevoel steeds beter.”

Therapie in een groep vond Sarina in eerste instantie verschrikkelijk. “De eerste keren was ik misselijk van de spanning. Ik heb toen best vaak proberen af te bellen, maar dan zei de therapeut: ‘Ga je aankleden en kom.’ Dat hielp mij.” Toch gaat er nog een tijd overheen voordat ze zich weer wat beter voelt. “Ik zag het nut van het leven niet in. Tijdens de DGT heb ik ook een suïcidepoging gedaan.” Langzamerhand begint ze veranderingen in haar gedrag op te merken. “Ik heb geleerd om prioriteiten te stellen, voor mezelf op te komen en zelfvertrouwen uit te stralen. Ik ben meer en meer trouw aan mijn eigen waarden.” Ook lukt het Sarina beter om haar emoties te reguleren en kalm te blijven. Daardoor durft ze steeds meer op te pakken. “Ik ben weer meer gaan ondernemen, zoals naar het park gaan en werken. Vooral de laatste drie maanden gaat het heel goed.”

Ik heb geleerd om prioriteiten te stellen, voor mezelf op te komen en zelfvertrouwen uit te stralen

Inmiddels heeft ze de laatste therapiesessie gehad en lijkt ze geen symptomen van borderline meer te hebben. Toch blijft het een gevoelig punt. “Het is dubbel: ik ben blij dat het erop zit, maar het is ook wel weer spannend om het nu zelf te doen. Daarnaast heb ik nog steeds last van traumatische gebeurtenissen die ik verder moet verwerken.” Al met al heeft de therapie Sarina veel gebracht. “Dat ik nu zo ben, had ik mij twee jaar geleden niet voor kunnen stellen.”

Vertrouwen

Tegen mensen die leven met borderline, wil ze zeggen dat je niet alleen bent. “Zoek mensen op of ga naar internetpagina's waar je vrijblijvend kunt chatten met een vrijwilliger. Daar heb ik zelf ook veel aan gehad. In elke dag zit een lichtpuntje, ook al heb je het superzwaar. Vraag op tijd hulp, zodat je jezelf geen pijn hoeft te doen. Het kan heel zwaar zijn, maar weet dat er mensen van je houden en er voor je willen zijn. En als je donkere gedachtes hebt, probeer ze om te buigen, hoe moeilijk ook. Schrijf elke dag 1 of 2 positieve dingen op die je hebt bereikt, al is het maar heel klein.”

De toekomst ziet Sarina met vertrouwen tegemoet. “Ik zie mezelf verder doorgroeien en ik droom van een leven met huisje, boompje, beestje. Ik werk nu met behoud van uitkering en dat gaat goed. Ook word ik begeleid door een jobcoach. De volgende stap is betaald werk, het liefst in de logistiek. Met de juiste hulp kom ik er wel.”

Denk je aan zelfdoding? Neem dan 24/7 gratis en anoniem contact op met 0800-0113 of chat op 113.nl.