Wil je zien
Leestijd: 5 minDoor Renée Prenger
Graag praat Caroline van der Plas (58) niet over haar scheiding met haar eerste man, maar voor het EO-programma ‘Een buitengewoon gesprek’ maakt ze een uitzondering. Na een persoonlijk verhaal van journalist Alvin, wiens ouders zijn gescheiden, deelt Caroline hoe het voor haar twee zoons was in die tijd. “Het heeft ontzettend veel effect gehad op hen.”
Alvin spreekt in het programma over zijn eigen moeilijke jeugd en de scheiding van zijn ouders. Hij vraagt Caroline naar de ervaringen van haar twee zoons die geen contact meer hebben met hun vader. “Een scheiding is, hoe dat ook uitpakt, altijd heel erg heftig voor kinderen”, reageert de lijsttrekker en partijleider van de Boer Burger Beweging (BBB). “In mijn geval waren mijn kinderen klein. Ze hebben de geborgenheid van een gezin met een vader en een moeder en als dat ophoudt – want je gaat niet meer bij elkaar wonen – is dat heel heftig voor kinderen.”
De politica legt uit dat haar zoons hun vader nog lange periode zagen, maar dat dat op een gegeven moment is gestopt omdat er veel gebeurde. Meer wil ze er niet over kwijt. “Mijn kinderen wilden geen contact meer met hun vader, want ze wilden rust”, vertelt Caroline. “Maar je kunt daar niet zomaar overheen stappen. Dat heeft ontzettend veel impact gehad op hen. Ik heb geprobeerd om mijn kinderen geborgenheid en stabiliteit te geven.” Dat deed ze naar eigen zeggen met de “beste wil van de wereld”. Maar dat maakt het verdriet niet minder erg. “Het neemt niet weg dat het voor hen nog steeds wel zo is dat ze hun vader niet meer zien. Ook al was het hun eigen keuze, het is wel hun vader.”
Ik heb geprobeerd om mijn kinderen geborgenheid en stabiliteit te geven.
In 2019 verloor Caroline haar tweede echtgenoot Jan na een kort ziekbed. Journalist Yasminah vraagt of er dingen zijn waardoor ze aan hem denkt. “Hij was heel erg fan van de Eagles. Wij hebben zoveel naar die muziek geluisterd dat als ik de Eagles hoor of Don Henley – die deed het meeste zangwerk – ik meteen terugdenk aan die tijd. Het komt wel heel vaak onverwachts hoor”, vertelt Caroline over de gedachten aan haar overleden man. “Ik heb het weleens op een zondagmiddag, dat ik wat blokjes kaas neerzet met wat zoutjes en een glaasje wijn – en dat deed ik vroeger met hem. Dat was altijd vaste prik op zondagmiddag. Hij zat lekker voetbal te kijken en ik zat op de iPad, terwijl we gezellig met elkaar kletsten.”
“Dolgelukkig” zou Caroline zijn als ze Jan weer voor één dag kon zien. “Ik zou denk ik hem alleen maar beethouden en dat zou zo fijn zijn. Ik ren niet zo vaak, maar dan zou ik wel echt naar hem toe rennen en in zijn armen springen denk ik.”
“Ik denk wel heel vaak: geef mij een teken, laat iets zien”, zegt Caroline over haar overleden man. “Ik droom vaak over hem en soms zijn deze dromen zo echt; dan heb ik mijn armen om hem heen en dan voel ik hem echt. Dan word je wakker en dan is dat niet zo.”
Caroline krijgt een vraag over haar minderwaardigheidscomplex, dat ze kreeg nadat een paardrijdleraar vervelende opmerkingen over haar maakte. Heeft ze dat nog steeds? “Ik ben nog weleens onzeker, ik ben wel heel bewust van hoe ik eruitzie. Maar als ik kijk naar de foto’s van mijn tienerjaren denk ik: waarom dacht ik zo slecht over mezelf? Ik zag er super goed uit.” De groep journalisten is het daar mee eens. “Die onzekerheid veranderde toen ik in een café begon te werken. Achter de bar staan heeft mij heel veel geleerd over mensen, hoe je met ze moet omgaan. Daar werd ik wat weerbaarder en ik ging beter over mezelf denken.”
Wat het moeilijkste is aan de baan van Caroline? Daar geeft ze resoluut antwoord op. “Dat je sneller dingen wil bereiken dan dat het in werkelijkheid gaat. Dat is wel eens frustrerend.” Ook vertelt ze hoe zij het ervaart om een vrouw te zijn in de Tweede Kamer. “Als je zoals ik een vrouw bent met een publieke rol, wordt er vaak gezegd dat je een bitch bent wanneer je fel uit de hoek komt. Dat is onze samenleving. Maar dit is wie ik ben en je hebt het gewoon met mij te doen.”
Je hebt het gewoon met mij te doen.
Op de vraag wie haar voorbeeld is, geeft Caroline een opvallend antwoord. “Ik hou van mensen die vuur in zich hebben”, schetst de fractievoorzitter. “Ik zat met Sylvana Simons in de kamer en politiek gezien waren wij tegenpolen, maar ik heb altijd heel veel waardering en respect voor haar gehad. Juist omdat zij zo’n strijder is. En ik vind het mooi als mensen echt opkomen voor hun idealen en daarmee iets willen bereiken. Ik was het niet altijd eens met haar standpunten, maar ik vond wel dat ze het heel goed deed. Ze kreeg veel kritiek en bagger over zich heen en toch stond ze daar.”
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer
