‘Elke dag overleed er wel een bewoner’
Leestijd: 3 min
Op tweede kerstdag zijn Arjan Lock en Marleen Stelling in het Veluwse dorp Heerde, dat dit jaar zwaar werd getroffen door het coronavirus. In deze special van 'Ik mis je' spreken ze met nabestaanden, die nu Kerst moeten vieren zonder hun verloren dierbaren.
Op 25 maart valt Hennie van der Stege een paar keer flauw. Ze wordt naar het ziekenhuis gebracht met het vermoeden dat ze een hersenbloeding heeft, maar al snel blijkt dat het corona is. “Je wordt als familie uit elkaar getrokken. Een voor een mochten we langskomen,” vertelt Rudi van der Stege over het afscheid van zijn moeder Hennie. Op het moment dat Rudi afscheid neemt, ziet zijn vrouw Wilgertine het kloppende hartje van hun gezonde dochter bij de twintigwekenecho. Wilgertine heeft nooit afscheid van haar schoonmoeder kunnen nemen. “Natuurlijk wist ik dat ze was overleden, maar ik heb nooit de bevestiging gehad.” Hoe beïnvloedt corona het rouwproces van Rudi en Wilgertine?
Ab Kloezeman, de vader van Jacqueline Smit-Kloezeman en de opa van Pascalle Smit, is bijna 80, maar nog erg vitaal. Op vrijdag 20 maart voelt hij zich ineens niet lekker. Als hij de volgende morgen koorts heeft, wordt hij in het ziekenhuis opgenomen en blijkt hij corona te hebben. Gelukkig kan Jacqueline afscheid van hem nemen, maar voor Pascalle is dat anders: “Toen ik kwam, zei hij al niets meer. Ik probeerde naar hem te lachen, maar achter zo’n masker is dat natuurlijk niet te zien. Ik heb mijn hand op zijn schouder gelegd, maar ik durfde hem eigenlijk niet aan te raken, omdat ik bang was besmet te raken.”
Iedereen in Heerde kent Hennie Rozendal, de vader van Gerrie. In 1964 begint hij zijn winkel in radio’s, tv’s en wasmachines. Sinds een paar jaar woont hij in woonzorgcentrum Brinkhoven vanwege zijn dementie. Half maart krijgt Gerrie een telefoontje dat haar vader is gevonden op zijn kamer en niet meer kan lopen. De dokter denkt aan een TIA. De week daarop gaat Brinkhoven dicht voor bezoek vanwege corona. “We realiseerden ons toen niet dat hij corona had,” vertelt Gerrie. “Die zaterdag kwamen de militairen helpen."
"Op zondag werd mijn vader door hen in een rolstoel voor het raam gezet, zodat hij naar ons kon zwaaien. Hij is vijf weken ziek geweest. We zijn in zijn laatste week nog met een hoogwerker naar boven geweest om met hem te praten: heel bijzonder.”
Behalve nabestaanden komt in de uitzending ook een van de betrokken militairen aan het woord. Sergeant-verpleger Suzanna springt samen met andere militairen in maart en april bij in woonzorgcentrum Brinkhoven. Omdat een groot deel van het eigen personeel ziek is, krijgt de manager het rooster niet meer rond. Er is dringend behoefte aan verplegers. “Elke dag overleed er wel een bewoner…”
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer
