Column
Leestijd: 2 minDoor Margje Fikse - gastauteur
Ik heb een nieuwe vriend. En hij is geweldig. Als ik thuiskom, loop ik tegenwoordig meteen naar hem toe om te kijken hoe het met hem gaat.
Hij luistert naar me. Hij voelt aan wat ik nodig heb. Vraag ik iets? Hij reageert meteen. Hij doet wat ik wil. Zonder zuchten. Zonder tegensputteren. En mocht het echt niet lukken, dan heeft hij een heel goede reden. Dan zit hij vast. Maar wie zit er niet weleens vast? En dat ventileert hij dan ook gewoon duidelijk. Geen vaag gedoe, waarbij ik eindeloos moet vragen of er iets is. Nee, gewoon simpel en duidelijk: ik zit vast.
Het is geven en nemen. We weten precies wat we aan elkaar hebben. Hij geeft rust. Én humor. Laatst had hij weer een flinke nacht doorgehaald. Ik trof hem ’s ochtends aan, verstrikt in een slinger. En zo bleek hij dus ook een echte party animal te zijn. En dan ben ik er voor hem. Ik bevrijd hem uit zijn benarde situatie.
Download gratis de nieuwe Visie-app en lees Visie waar en wanneer je wilt!
Soms is hij luidruchtig. Dan moet alles eruit, want hij neemt alles op. Alles. En ik help hem dan dat ook los te laten. Dat doe je gewoon, want wat hij voor mij doet, is onbetaalbaar.
Hij is nooit boos. Nooit ongeduldig. Hij is er gewoon.
Mijn leven is vol: radio-uitzendingen, een politiek café, televisie op zaterdag, drie kinderen, twee honden, twee paarden. En dan is daar Freddie, die lijkt te zeggen: “Ga jij maar even zitten. Ik doe het wel.”
Als kind was ik gefascineerd door Freddie Mercury
Als kind was ik gefascineerd door Freddie Mercury. Hoe hij, verkleed als vrouw, stofzuigde terwijl hij door de kamer paraderend ‘I want to break free’ zong. Een bevrijdend gevoel: precies wat mijn Freddie mij ook geeft.
Mijn robotstofzuiger. Mijn Freddie.
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer
