Hoe ziet je vakantie er qua eten meestal uit?

“Op vakantie gaan we regelmatig uit eten. Dat wisselen we af met zelf koken in de stacaravan. Ik vind het fijn dat ik de andere avonden niet hoef na te denken over wat we gaan eten die avond. Heerlijk ontspannen is dat.”

Wat voor soort gerechten koken jullie op vakantie?

“Meestal makkelijke gerechten. We vinden het vooral belangrijk om groenten binnen te krijgen. Dat is ook goed voor onze dochter – de kindermenu’s bestaan toch voornamelijk uit patat, pizza en spaghetti. Dat eetpatroon doorbreken we dan met broccoli of boontjes.”   

Wat is je favoriete zomerrecept?

“Dat is een koude pastasalade met gemarineerde kip (zie recept). Ik heb het recept van mijn schoonzus, die maakt dit altijd nog lekkerder dan ikzelf. Het is een makkelijke, lekkere maaltijd én je kunt er de volgende dag weer van lunchen.”

Als ik er weer aan denk, krijg ik kriebels

In wat voor soort restaurants eten jullie vaak?

“We vinden het erg leuk om op zoek te gaan naar bijzondere restaurants, maar onze dochter vindt het ook leuk om op de camping te blijven. Net na etenstijd is er vaak een dansuurtje waar ze graag bij wil zijn. Daarom eten we nu wat vaker bij het restaurant op de camping.”

Welk recept heeft je op vakantie het meest verrast?

“In een Frans restaurant hadden we eten besteld, zonder te weten wat het was. Ik vermoed dat het om een soort verrassingsgerecht ging. Mijn man en ik kregen toen beiden een groot diep bord met knoflooksoep. En als ik iets heel vies vind, dan is dat knoflooksoep. Ik zie dat glinsterende witte bord nog voor me. Als ik er weer aan denk, krijg ik kriebels. Ik weet niet meer hoe ik het heb opgelost, maar ik heb het niet opgegeten. Dat lukte me écht niet.”

Welk restaurant is je altijd bijgebleven?

“Toen we samen met mijn broer, schoonzus en de kinderen op vakantie waren in Toscane, vonden we een heel tof restaurantje. We moesten daarvoor wel eerst drie kwartier een berg op wandelen. Ze hadden daar echt heerlijk Italiaans eten én je had een prachtig uitzicht op een Toscaanse heuvel. ’s Avonds moesten we met onze zaklampen – want er was geen verlichting – de berg weer af wandelen. Het was een hele belevenis, van het begin tot het eind. En het eten was fantastisch, zoals alleen Italianen dat kunnen maken.”

Beeld: Moon Jansen