
Interview
Leestijd: 4 min
Maarten maakte de EO-Jongerendag mee van alle kanten: als bezoeker, vrijwilliger, medewerker en nu achter de schermen. In het jaar waarin de EO-Jongerendag vijftig jaar bestaat, blikt hij terug op de momenten die hem raakten — en op de boodschap die volgens hem al die jaren hetzelfde is gebleven: je bent niet alleen.
Ik ben echt opgegroeid met de EO-Jongerendag. Ik was bezoeker, later medewerker en uiteindelijk kwam ik terecht op een plek waar ik mee mocht denken over de inhoud van de dag.
Dat maakt deze vijftigste editie voor mij ook bijzonder. De EO-Jongerendag is een icoon binnen christelijk Nederland. Als je uitrekent hoeveel mensen er in vijftig jaar tijd zijn geweest, dan kom je volgens mij makkelijk op een miljoen bezoekers.
Wat ik mooi vind, is dat ik de EO-Jongerendag van alle kanten heb meegemaakt: als bezoeker, als vrijwilliger, als medewerker achter de schermen en nu ook als iemand die meedenkt over de inhoud. Dat voelt als een soort cirkel die rond is.
Volgens mij was dat in Stadion Galgenwaard in Utrecht. Ik ging altijd met een groep vrienden. Ronduit, de voorloper van BEAM, organiseerde toen allerlei weekenden en activiteiten. Daardoor ontstond een enorme community. Je kende mensen uit het hele land en kwam elkaar steeds weer tegen. Dat maakte de EO-Jongerendag ook bijzonder.
Daarnaast kwamen er artiesten die je normaal gesproken nergens zag. Tegenwoordig kun je elk weekend wel naar een concert van een christelijke artiest, maar toen was dat heel anders.
Het is voor veel jongeren de eerste keer dat ze zo'n groot evenement meemaken. Als twaalf- of dertienjarige kom je normaalgesproken niet op festivals of concerten. Voor veel jongeren is de EO-Jongerendag de eerste ervaring van die omvang.
Daarnaast ontdek je als bezoeker dat je niet de enige bent, ook al voelt dat in je klas soms wel zo. Je ziet duizenden andere jongeren die ook bezig zijn met geloof. Die ervaring dat je niet alleen bent, is denk ik ontzettend belangrijk.
Het thema verandert elk jaar, maar de kernboodschap blijft hetzelfde: je bent niet alleen, God houdt van je en je hoeft het niet allemaal zelf uit te zoeken. Dat blijft relevant.
Ik blijf onder de indruk van de openingen. Vorig jaar bijvoorbeeld, met het koor. Tijdens de repetitie stonden er al mensen met tranen in hun ogen. Het was groots, indrukwekkend en inhoudelijk sterk.
De weergave van deze video vereist jouw toestemming voor social media cookies.
Maar wat me misschien nog meer raakt, zijn de persoonlijke verhalen. Ik denk bijvoorbeeld aan Jurjen van Houwelingen, die een paar jaar geleden sprak. Tien jaar eerder stond hij ook op het podium: succesvol, gezond en vol plannen. Daarna kreeg hij een hersenaandoening waardoor hij nu bijna niets meer ziet.
Toen hij opnieuw op het podium stond, kon je een speld horen vallen in de zaal. Dat kwam omdat zijn verhaal echt was. Geen glad geloofsverhaal, maar iemand die veel had verloren en toch bleef zoeken naar hoop en geloof.
Ik denk dat jongeren dat feilloos aanvoelen. Ze merken wanneer iets authentiek is.
Veel mensen denken dat backstage heel spannend is, maar eigenlijk is het vaak behoorlijk praktisch. Er lopen artiesten rond, technische mensen zijn bezig en overal wordt overlegd.
Sommige dingen zien bezoekers trouwens wel zonder dat ze doorhebben wat er echt aan de hand is. Als Joram bijvoorbeeld vanaf het podium de wave inzet, is er meestal achter de schermen iets nog niet helemaal klaar en moeten we tijdrekken.
De preek. Daar werken we maanden naartoe. We denken heel zorgvuldig na over het verhaal van de dag en dan staat er één spreker die dat moet overbrengen.
Jongeren zijn daarin eerlijk. Als iets hen niet raakt, dan merk je dat meteen. Daarom blijft dat altijd spannend.
Ik denk dat de EO-Jongerendag alleen blijft bestaan als we blijven vasthouden aan de kern. Jongeren moeten het gevoel krijgen dat ze niet alleen zijn. Dat geloof soms ingewikkeld is. Dat twijfels erbij horen.
De EO-Jongerendag is er niet alleen voor de jongeren die vooraan staan met hun handen in de lucht. Juist ook voor degenen die nog zoekend zijn.
Als we die ruimte blijven bieden en een eerlijk verhaal blijven vertellen, dan denk ik dat de EO-Jongerendag ook in de toekomst relevant blijft.

Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer