Met zo’n dertienduizend vluchtelingen was kamp Moria – waar slechts plaats was voor drieduizend mensen – een tikkende tijdbom. De spanning in het overbevolkte kamp liep de afgelopen dagen op, nadat de eerste coronabesmettingen er waren geconstateerd. Moria, dat al sinds het begin van de coronacrisis in lockdown zat, kreeg nog strengere maatregelen. Het is niet uitgesloten dat die spanning vannacht een climax heeft bereikt.

Nog geen contact

“Het is verschrikkelijk. Afschuwelijk.” En daarna is het even stil aan de telefoon. Johanna van der Meer van Stichting Bootvluchteling heeft bijna geen woorden voor wat er vannacht gebeurd is op Lesbos. “Gisteravond hebben onze vrijwilligers nog geprobeerd het kamp te bereiken. Maar het was onrustig en gevaarlijk op straat, dus ze zijn teruggegaan. Tijdens de branden waren er geen medewerkers van ons aanwezig in het kamp. Zij zijn veilig. We proberen nu contact te krijgen met de vrijwilligers die in het kamp wonen en voor ons vertalen. Met een gedeelte hebben we nog geen contact kunnen krijgen. We vermoeden dat zij nog ergens in het kamp zitten.”

‘Een heel, heel grote tragedie’

“Ik ben er kapot van,” verzucht Rob Timmerman, die als vrijwilliger actief is voor stichting Movement on the Ground. Op dit moment zit hij een week in quarantaine op het zuidelijkere eiland Samos, voordat hij weer een paar weken aan de slag gaat in de 'jungle' van Samos – een situatie die vergelijkbaar is met kamp Moria. “Toen ik vanochtend wakker werd, ontplofte Facebook. Dit is een heel, heel grote tragedie. Het mag geen wonder heten dat het nu zo misgegaan is; het is gewoon wachten op incidenten. Ik hoop van harte dat deze brand aanleiding zal zijn voor hoopvolle, structurele veranderingen en dat we niet nog dieper zinken dan dit.”

• Lees ook: Rob Timmerman kan niet meer helpen op Lesbos

'Bid voor ons'

Vorig jaar bezocht EO Metterdaad het kamp voor televisieopnames. Met de campagne die volgde, zijn veel activiteiten op Lesbos gefinancierd. Johanna: “We hebben het niet officieel bevestigd gekregen, maar de kans is groot dat er niets over is van de kliniek, de school en het community-centrum.”
Stichting Bootvluchteling heeft op dit moment veel medische vrijwilligers op het eiland. Ze kijken onder andere samen met Artsen zonder Grenzen of er een noodhospitaal gemaakt kan worden. “We bieden nu acute medische hulp aan de rondzwervende vluchtelingen. We zijn vastberaden om door te gaan. Hoe? Dat weten we ook nog niet. Bid maar voor ons – bid maar heel hard.”

Beeld: ANP